Beni ürküten de bu. İnsanın böyle kolayca mutlu olabileceğine inanamıyorum. Mutluluk o büyülü adalarda kapılarını ejderhaların koruduğu saraylara benzer adeta. Ona sahip olmak için mücadele etmek gerekir.
Ben bir zamanlar bizim evdeki Süreyya'nın nedimesiydim.. Ben de prenses olabilecekken.. Onun yüzünden Nedime oldum. İstese o evin kraliçesi olurdu Süreyya.. Ama istemedi.. Beni de kötü kaderinin arkasından sürükledi.. Kendi Esma sultana köle olurken, benim de o kızıl saçlı şeytana hizmetçilik etmeme göz yumdu..