Ayşe Sena CEYLAN
@Aysesenaa
Kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim
Cibran'ın en sevilen yapıtı Ermiş'in devamı olan Ermişin Bahçesi ilk kitabından sonra büyük bir hayal kırıklığıydı Ama Bu bilgiyi kitabı bitirip arka kapağını okurken öğrendiğim için bende bir önyargı oluşturmadı. Denize açılarak doğduğu adaya, anne babasının uykuya daldıkları bahçeye çok uzun zaman sonra tekrar giden El Mustafa'nın müritleriyle olan diyologlarını ve çıkarımlarını anlatıyor. Kitap çok ince olmasına rağmen her her sayfası üzerinde durup düşünülebilecek bir yapıya sahip. Cibran'ın diğer eserlerine göre çok daha felsefi yaklaşımlar var. Her sayfası farklı bir konu üzerinde farkındalık yaratıyor. Sevgi, yalnızlık, mutluluk, doğa... Okurken dikkatimi ayrıca çeken ise Cibran'ın betimlemelerini hayatım boyunca düşünsem böyle satırlar oluşturmayacağımdır. Kesinlikle çok başarılı ve neden Halil Cibran olduğunu kanıtlar nitelikte. Cibran'ın üslubunu hiçbir yazara benzetemem.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Uzun zaman sonra dünyadan biraz uzaklaşıp Sabahattin Ali'nin dünyasına girdim. Diğer Sabahattin Ali kitaplarından farklı olarak bir roman ya da hikaye değil Sabahattin Ali'nin kendi hayatından eşine ve kızına yazdığı mektupların derlemesi. En sevdiğim yazar olmasına ve iyi tanıdığımı düşünmeme rağmen hayatı hakkında birçok bilinmeyeni öğrenmeme vesile oldu... Dil ve anlatımını içerik ile çok güzel birleştiren Sabahattin Ali kendi hayatında farklı olarak evlenmeden önce ve sonra farklı hitap ettiğini hissettim. Kitaptaki mektupların sadece Sabahattin Ali'ye ait olması sayfaları çevirirken her mektubun başında durup demek şöyle olmuş diye düşünmenize neden oluyor. Kitapta Filiz Ali ve Aliye Ali'nin mektuplarına ve bahsi geçen fotoğraflara yer verilmesini çok isterdim. Sabahattin Ali okumaya başlamak için uygun bir kitap değil. Diğer kitaplarını okuyup yazar hakkında bilgi edindikten sonra okumanın daha doğru olacağını düşünüyorum aksi taktirde kafanızda çok fazla soru işareti kalabilir ya da anlamlandıramayabilirsiniz. Sabahattin Ali'nin portresini çizen bu kitabı okumak beni çok mutlu etti. Okur kalın.
Kitabın kapağını kapatıp Refik Halit Karay'ı araştırmaya başladığımda içinden çıkamadığım ve neden daha önce tanışmamışım dediğim bir yazar ve eser oldu Milli Mücadele'ye ve Atatürk'e inanmadığı savunulduğundan Şişli, Lübnan ve Suriye'ye Sürgüne gönderiliyor bu kitapta da 1935-1939 yıllarını kapsayan Karay'ın hikayelerine hatta anılarını okuyoruz. Vatan ve millet sevgisini konu alan 14 hikayeden oluşuyor. Şimdiye kadar okuduğum yazarlar arasında şüphesiz dili en yalın olanıdır. Tasvirleri,betimlemeleri, seçtiği kelimeler, tekrara düşmeyerek kitabın içinde çeker nitelikte. Hikayelerde samimi bir hava hakim. Karayın'da dediği gibi delilik, gençlik, vatan hasreti ve İntikam Ateşi. En beğendiğim hikaye testi idi. Şehre gitmek için otomobile binerler ve köylerde durup yolcu alırlar binen yolculardan birisi eliyle boğazını tutmaktadır çünkü gırtlağını eşek arısı sokmuştur. Orada suyu içilirken bardak yine testi kullanılır ve ağız değdirmeden yukarıdan mideye inecek şekilde su dökülür dudak dokundurmak ayıp sayılır dokundurulan testi hemen kırılır. Adam şehre varmadan fenalaşarak nefes alamamaya başlar. Bir köyde doktor tabelasında dururlar, kapıyı açan papaz adamın öldüğünü onaylar. Anlatıcı olan yolculardan birisi diğer gün aynı saatlerde aynı yerden geçerken başka bir adamın aynı şekilde su içtiğini görür ve hikayesi şu cümle ile son bulur. "Emin olunuz bütün bildiğimiz hayvanların içinde en ihtiyatsız ve en ibret almazı insandır."
Bence dil anlatım konu ve işleyiş bakımından kusursuz bir eser yalnızca hikayelerin biraz daha uzun olabileceğini düşünüyorum. Karay'dan okuduğum ilk kitap fakat son olmayacaktır. Okur kalın:)
José Saramago ile tanışmama vesile olan 1998 Nobel Edebiyat Ödüllü bir roman. Bilinmeyen bir adanın öyküsünü anlattığını sanarak okumaya başlamıştım. Kişi sayısı çok az ve yalın bir anlatıma sahip. Edebi dilinden çok olay örgüsüne ve diyologlara yer verildiği için romandan ziyade hikaye türüne girdiğini düşünüyorum. Sıkılmadan okuyup hemen bitirebileceğiniz bu kitap Saramago ile tanışmak için çok uygun. Okur kalın.
"Mühim olan varış değil gidiştir."
"Kendinden dışarı çıkıp kendine bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin."
"Beğenmek, sahip olmanın en iyi şekli, sahip olmaksa beğenmenin en kötü şekli olsa gerek."
Özgür yaşamayı hayatına adamış,
güçlü kadın olmaya ant içmiş çocuklar için ;
Bana ve benim gibi milyonlarca insana yazılmış bir kitabı okumamak ayıp olurdu. Tavsiye edebileceğim bir kitabım daha oldu. Bir kitap demek haksızlık olur. Yaşanmışlık! Biz sıcacık evimizde en ufak bir duruma kahrolurken dışarıda ne hayatlar vardı. Aslında bildiğimiz ama Dünya telaşından unuttuğumuz bu gerçeği ara ara kendimize hatırlatmakta fayda var. Okurken kendinizi sayfaların arasında kaybolmuş, kendinizi yaşadığınız Dünyayı sorgularken bulacağınızı öngörüyorum. 21.yüzyılın küçük bir kız çocuğunun dilinden özetiydi adeta. Ne bir eksik ne bir fazla. En sevdiğim kitap karakteri sorusuna cevabım bu kitap sayesinde oluştu. Her bölüm bir ders niteliği taşıyordu. Bazen gözleriniz dolacak bazen ise gülücükleriniz yüzünüzden ayrılmayacak. Ölmeden önce okunacaklar listeleri, üstün edebi özelliklerle dolu kitaplardan oluşuyor. Bence insanların ölmeden önce yaşadıkları dünyada var olan yolsuzluklardan, kötülüklerden haberdar olmaları gerekiyor bu yüzden "kefen" güzel bir öneri. Kitabı okumanızı ama asla yaşamamanızı temenni ediyorum. Okur kalın.
"En büyük dertlerimiz ne giyeceğimdi. Oysa onun giyecek yedek bir pantolonu bile yoktu. Okuldan şikayetçi olduk uyanıyoruz diye, onun gidecek bir okulu yoktu. Arkadaşlarımızla günümüzü gün ettik, en ufak bir pürüzde sırtımızı döndük, onların sırtını dönme lüksü yoktu. Ailemize isyan ettik, kavgalar ettik, küfrettik, kıymet bilmedik; ailesi gözü önünde katledilmiş, bilmedik. Önümüze gelen tabağı beğenmedik, israf ettik, çöpe attık; onun yemeği yoktu. ".
Sayfa385
