Toplumumuz, diz boyu onursuzluklar yaşıyor. Kirlenme, çürüme ve sevgisizlik içinde didinip hırlaşıp duruyor insanlar.. Kimse, yaşamını bir sanat eserine dönüştürecek cesareti kuşanamıyor.
..ama küçülüyor, basitleşiyor, kulelileri yıkıyor. Bu da aşkın cilvesidir. Başkalarını tanımlamasına, çizmesine fırsat vermeden en açık, en net portreyi, kendi ruh portresini çiziyor. Kelimlerin ve itirafların tüketeceği bi portre.. “Yalnızlığı ve acıları içinde mesut olan bi adam “