Gerçek için tiz perdeden yakardı yalancılar,
ökçeleri özgürlük tutsakları için takırdar;
nerede aptallar mübarek, şairler deliyse,
Gelişme yanlısı ünlü Punk'lar haykırır;
Ruhlar yasa dışı olunca Kalpler sayrıdır,
Kalpler sayrı olunca Akıllar işe yaramaz :
Nefret bir oyunsa ve Aşk bir Quk*
kim kendisini insan sayabilir?
Her gün, her şey çok daha hızlı ilerliyor. Neyse ki gelişmeler devam ediyor.
Ulaşım süresi kısalıyor. Zaman kazandığımızı sanıyoruz.
On beş dakika kazandım diyorum.
Kazanılan zaman neye yarar?
Bin yıl yaşamışça, daha da çok anım var.
Çekmeceleri hep şiirler, bilançolar,
Aşk mektupları, ilamlar, nice makbuzun
Arasına karışmış saçlar dolu, uzun
Bir masada yoktur hazin beynimdeki giz.
Bir piramittir o, bir mahzen ki bitimsiz,
Toplu çukurlardan daha çok ölüleri.
- Ben ayın tiksindiği bir mezarlık yeri,
Vicdan azapları gibi uzun kurtçuklar
Candan ölülerime saldırır dururlar.
Bir güz göğüsünüz siz, güzel, aydınlık, pembe!
Ama bende bir deniz gibi yükselir de bun,
Geri çekilirken, üzgün dudaklarımda hep
Yakan tadını bırakır acı çamurunun.
- Elin baygın göğsümde geziyor; arayışın
Boş, sevgilim, orası yağmalanmış bir yerdi
Yırtıcı dişleri, tırnaklarıyla kadının.
Aramayın yüreğimi artık; hayvanlar yedi.