Bugüne dek hiçbir haklı oluşumdan mutlu olmadım. Çünkü her haklı oluşumun özünde, Acı,buruk ve kekremsi bir hüzün hikayem vardır. Haklı olduğum her konuda,haklı olmayıp mutlu olmak isterdim.Çünkü mutlu olmak,haklı olmaktan her zaman daha güzeldi.
Zamanların hem en iyisi hem en kötüsüydü,
Hem bilgelik hem ahmaklık çağıydı, bir yandan inancın diğer yandan inançsızlığın devriydi,mevsim hem aydınlığın mevsimiydi hem karanlığın,hem umudun baharı hem çaresizliğin kara kışıydı,bir yandan herşey önümüze serilmişken öte yandan hiçbir şeyimiz yoktu, sanki cümleten cennet'e gidecek hem de cehennem'i boylayacaktık...sözün kısası,
O devir bugünkünü bir hayli andırıyordu,
Sanki çağın sesi en gür çıkan yöneticilerinin derdi yine dönemin iyi ya da kötü sıfatlarından hangisine layık olduğu değil,
Sıfatın başına "en" pekiştiricisini alıp almadığıydı.