Azime
@Azm56
Dünya sevgisi değil miydi insana her fenalığı yaptıran…
Topraktan yaratıldık,elbette çiçek açacağız.
Birilerinin mucizesi olmak lazımdı.
#176108327
#91715819
Peyzaj Mimarı
Yüksek Lisans
415 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·2022 10. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 28 Eylül 2022 17:53
Uzun zamandır okuduğum en sürükleyici kitap diyebilirim. Normalde kişisel gelişim kitaplarını çok seçerek okuyan biri olarak okuduğuma asla pişman olmadım.
Yaşadıkları ve hayatının ona getirileriyle içine kapanık fırında kızarmış ekmek yememesine rağmen değiştirilmesini bile söyleyemecek kadar utangaç çekingen ve kendini ifade edemeyen bir baş karakter var.
Psikiyatrist İgor’un baş karakter olan Alan’ın kendine güvenine ve hayatına yön verişinde etkili oluş aşamaları anlatılmaktadır.
Bir kişinin hayatında söylenen her şeyi bu kadar takması ve sadece insanlar ne der diye yaşaması kadar acı verici bir durum olamaz maalesef.
Alan, İgor’un farklı fakat etkili gelişim aşamalarını intihar girişimdeyken verdiği söz sayesinde katetmeye başlar.
Her aşamasında insanın kendinden bir parça gördüğü farklı ve doyumsuz bir kitap.
Kitabın sonuda bir o kadar güzel ve heyecan verici…
Reklam
Kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğuna inanıyorum.
Bir Radyo sohbeti anca bu kadar güzel olurmuş.
Çok kısa ve öz anlatacağım bu hayatta kiminle oturup kalktığınıza kiminle sohbet etmeniz gerektiğine çok güzel bir örnek. Hayatınızda böyle güzel sohbetler edebileceğimiz insanlar biriktirmek dileğiyle.
Hayata, niye olduğunuza, manzara ve doğaya nasıl hangi amaçla bakmamız gerektiğine, kendimize vakit ayırmanın nasıl mecburi bir şey olduğuna çok güzel değinmiş.
Dünyaya kazık çakacakmış gibi yaşamamayı burada misafir olduğumuza ve ona göre hayatımıza yön vermemiz gerektiğine ince ince değinmiş.
Biz bu dünyaya var olmaya değil yar olmaya geldik diyor. O kadar güzel ve doğru bir bakış açısı ki…
Dünyaya geldim gitmeye / İlm ile hilme yetmeye
Aşk ile ân seyretmeye / Ben în ü ânı n'eylerem.
İçimizdeki Şeytan,
İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir sözü herkesin kendini biraz olsun sorgulaması için yeterli bir söz sanki…
İçimizde olan gururun, tembelliğin, acizliğin, iradesizliğin sessiz sorumlusunun şeytan olmadığınıda hatırlatmış oldu kitap bize…
Ömer’in, Nihat’ın, Bedri’nin, Macidenin ve diğer karakterlerin içsel duygularının göründüklerinden ne kadar farklı olduğunu da görmüş oluyoruz aslında.
Ömer’in ve arkadaş çevresinin kendilerini ne kadar aydın ve iyi göründükleri düşüncesi, aslında içi boş sohbetleri daha kendilerini ve iradelerini bile yönetemeyecek kadar tembel ve iradesiz olduklarını görmemeleri çok acıydı. Ömer’in kitabın sonunda 30’una yaklaşmış biri olarak hayattan sıfırdan başka bir netice alamadığını söylemesi çok iyi bir bilinçti.
Yaşanılan çağ hakkında kitapta çok güzel bir anlatım var. Dili gayet iyi kullanmış yazar.
8/10
Çocuk yaşta evlendirilen kızlar çocuğu olmayan kadınlar, babaya ya da çocukluk arkadaşına duyulan, geçmişe gömülmüş aşklar…
Khaled Hosseini, hasreti, dostluğu aşkı ve insanlığı en iyi anlatan yazarlardan.
başarılı bir olay örgüsü ile çıkmaz yolları nasıl düzlüklere açılabileceğini gösteren yaratıcı bir hikaye.
Hayat farklı aileleri sevgi ve fedakarlık, İhanet ve sadakat gibi ortak duygularla sınarken karakterlerin başlarına gelenler ve yaptıkları seçimler, kitabın her biri ayrı bir renk ve lezzet taşıyan katmanlarını oluşturuyor Afganistan’ın küçük bir köyünde doğan ve okuru Kabil’den Paris’e San Francisco’dan Tinos adasına taşıyan bu öykü her sayfada renklenip güçleniyor.
Arka Kapak yazısı…
Gerçekten bu kitaptan sonra Nazan Bekiroğlu hayranlığının oluşmaması çok zor. Etkisinden kurtulamadığım kitaplardan biri oldu. Her olayda bende o anlatılanlara tanıklık ediyormuşum gibi hissettim. Trabzon-Tebriz-Tiflis-Batum-İstanbul-Tahtı Süleyman o yıllarda kitapla birlikte oraları gezdim gördüm neler yaşanmış ucunda olsa şahit oldum sanki. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Ben kalbiyle yaşayanlar zümresindeyim diye açtığım kitabı, her hikaye başlamadığı yerde biterle kapattım. Mirza Han, Settarhan, Azam, Piruz, Sofia, Zehra, İsmail, Hacıbey, Büyük hanım, her karakter her hikaye kendini has bir lezzetle anlatılmış.
Settarhan’ın Azam aşkı, Azam’ın Piruz aşkı, Zehra’dan doldurması için İsmaile verdiği defter ve İsmail’in o savaş esnasında harika ele alınmış yaşanmışlıkları hangi hikayeyi anlatsam diye düşünüyor insan.
Ve sonunda Settarhan ile Zehra’nın buluşması. iki farkı kültürün iki farklı ırmağın artık tek denizde buluşması. Birilerinin mucizesi olmak lazım belkide.
İyi okumalar.
