Aynı anda özlem ve yalnızlıkları düşünürken, gidenleri, gelenleri, bölünenleri, ölenleri, doğanları, büyüyenleri, yaşamak isteyenleri, yaşamak istemeyenleri özlerken, severken, sevilirken, sevişirken, hep yalnız değil miyiz.
Yaşam özlemini doyuracak bir olgu mümkün mü
Ama artık yorulmaksızın aramak yok. Yaşanan yaşantılar arandı. Yaşandı. Bir kısmı gömüldü. Yeniden toprak oldu. Canlılıklarını duyduğum, canlılıklarını birlikte bölüştüm bir takım insanlar gitti.
Birisinin teniyle yanyana olmak, kendini var oluşumu unutmak mı. Ya da daha derin algılamak mı. Kendi varoluşum. Her varoluş kendisi ile birlikte ölümü getirmiyor mu.