Bazı Yollar Sessizdir
Okurken fark ettim, bazen karar dediğimiz şey aslında sadece mecburiyetin başka bir yüzü. Kendi kendimize kurduğumuz o cümleler… “Yapmalıyım. Gitmeliyim. Gerekli.” Belki de gerçekten gerekli değildir ama o an, o şartlarda, insan başka türlüsünü yapamayacak gibi hisseder. İçinden bir şey baskı yapar — görünmez, ama çok güçlüdür.
Böyle zamanlarda çoğu insan yola çıkar. Gözünün önünde hiçbir şey yokken bile içi rahatsızdır. Kalmak da zor, gitmek de. Ama insan genelde gitmeyi seçer. Belki bir şeyleri görmek, belki görmeden inanamadığı için. Çünkü bazen bir şeyin anlamsızlığını anlayabilmek için onunla burun buruna gelmek gerekir.
Ve işte en çok da burada büyür insan. Gitmeye mecbur sandığın yolların, aslında sadece zihnindeki bulanıklığın bir ürünü olduğunu fark ettiğinde... O zaman geri dönmek de, orada kalmak da başka bir anlama bürünür. Çünkü artık seçim yaparsın. Artık bildiğinle değil, gördüğünle karar verirsin.
Bazı fark edişler, kısa sürmez. Bazı kararlar, çabuk verilmez. Ve bazen, doğru bildiğin bir şeyin içini doldurmak için uzun bir yolculuğa çıkarsın. Gerekli midir? Belki. Belki de sadece insanca.
MecburiyetStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202175bin okunma