GS1905
@BLL1905GS
Gitdin ammâ ki kodun hasret île câni bile
Istemem sensiz olan sohbet-i yârâni bile.
Ey sevgili! Sen gittin, ama canımı hasretle başbaşa bıraktın. Sen olmadıktan sonra ben dostlarla sohbet etmeyi bile istemem.
1743. HADİS ve 1745. HADİSDin
[KÖTÜ ŞEYLERE İYİ İSİMLER VERMEMEK] ve [KADINLARIN GÜZELLİKLERİNİ BAŞKALARINA ANLATMAMAK]
Ebû Hüreyre’den (ra) nakledildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Üzüm (şarabına ve içen)e ‘ker(e)m’ (cömert) demeyin. Asıl ker(e)m, (cömertlik) müminin kalbindedir.” (B6182 Buhârî, Edeb, 101; M5867-M5869 Müslim, Elfâz, 6-8)
Müslim’in diğer rivayetinde “Kerem, ancak müminin kalbindedir.” denilmiştir.
Buhârî ve Müslim’in diğer rivayetlerine göre hadis: “Üzüm (şarabına ve içen)e ‘ker(e)m’ (cömert) diyorlar, hâlbuki kerem (cömertlik) müminin kalbindedir.” şeklinde gelmiştir.
İbn Mes’ûd’dan (ra), Resûlullah’ın (sav) şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:
“Bir kadın, başka bir kadınla tensel temasta bulunmasın. Sonra o kadın, kocasına onun güzelliğini anlatır da adam sanki ona bakmış gibi olur.” (B5240 Buhârî, Nikâh, 119)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
[KONUŞMA ÂDÂBI] ve [KENDİ NEFSİNİ AŞAĞILAMAMAK]Din
İbn Mes’ûd’dan (ra) rivayete göre, Hz. Peygamber (sav): “Eylem ve söylemlerinde aşırıya kaçanlar helâk oldu!” buyurmuş ve bu sözü üç defa tekrarlamıştır. (M6784 Müslim, İlim, 7)
Hz. Âişe’den (ra) rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:
“Sizden biri, “Nefsim murdar oldu!” demesin, “Nefsim kötü oldu!” desin.”{Dipnot= “Habuset” ile “lekıset” sözcükleri aynı anlamda olsalar da Resûlullah, “murdar oldu, fasid oldu” manasına gelen “habuset” lafzını kullanmayı hoş görmemiş, ümmetine konuşma adabını öğretmek için onlara güzel ifadeler kullanmalarını tavsiye etmiştir.} (B6179 Buhârî, Edeb, 100; M5880 Müslim, Elfâz, 17)
MÜSLÜMANA KÂFİR DEMEMEK]ve[KÖTÜ VE ÇİRKİNSÖZSÖYLEMEMKDin
İbn Ömer’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Bir adam (Müslüman) kardeşine, ‘Ey kâfir!’ derse bu söz ikisinden birine döner. Eğer o, dediği gibiyse bu söz yerini bulmuş olur. Aksi takdirde bu söz, onu söyleyene döner.” (M216 Müslim, Îmân, 111; B6104 Buhârî, Edeb, 73)
İbn Mes’ûd’dan (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Mümin, ne insanları karalayan, ne lânet eden, ne kaba ve kötü sözlü, ne de hayâsız biridir.” (T1977 Tirmizî, Birr, 48)
HorozaSövmemek]ve [YağmurunYağmasnıBaşkaSebeplreBağlamamakDin
Zeyd b. Hâlid el-Cühenî’den (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Horoza sövmeyin. Çünkü o, (insanı) namaza uyandırır.” (D5101 Ebû Dâvûd, Edeb, 105, 106)
Zeyd b. Hâlid el-Cühenî’nin (ra) şöyle dediği rivayet edilmiştir:
Resûlullah (sav), Hudeybiye’de gece yağan yağmurdan sonra bize sabah namazını kıldırdı. Namaz sonrasında cemaate dönüp:
–Biliyor musunuz, Rabbiniz (bu gece) ne buyurdu, diye sordu. Sahâbîler:
–Allah ve Resûlü (sav) daha iyi bilir, dediler. Resûl-i Ekrem (sav):
–Allah Teâlâ, “Kullarımdan kimi bana iman ederek, kimi de kâfir olarak (nimete nankörlük ederek) sabahladı. ‘Allah’ın fazlı ve rahmeti ile yağmur yağdı.’ diyenler bana iman etmiş, yıldızları inkâr etmiştir; ‘Filan ve filan yıldızın batıp doğması ile yağmur yağdı.’ diyenler ise beni inkâr etmiş, yıldıza iman etmiştir.” buyurdu, dedi. (B4147 Buhârî, Megâzî, 36; B846 Buhârî, Ezân, 156; M231 Müslim, Îmân, 125)
[HASTALIKLARA SÖVMEMEK] ve [RÜZGÂRA SÖVMEMEK]Din
Câbir (ra) anlatıyor:
Bir gün Resûlullah (sav), Ümmü’s-Sâib veya Ümmü’l-Müseyyeb’in yanına geldi ve:
–Ey Ümmü’s-Sâib veya Ümmü’l-Müseyyeb, sana ne oldu böyle titreyip duruyorsun, dedi. Ümmü’s-Sâib:
–Allah kahretsin, sıtmaya yakalandım, dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sav):
–Sıtmaya sövme. Çünkü körüğün demirin pasını gidermesi gibi, sıtma da insanoğlunun (küçük) günahlarını temizler, buyurdu. (M6570 Müslim, Birr, 53)
Ebû Hüreyre’nin (ra) işittiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Rüzgâr, Allah tarafından gönderilmektedir. Bazen rahmet, bazen de azap getirir. Rüzgârı gördüğünüzde ona sövmeyin; onun hayrını isteyin, şerrinden de Allah’a sığının.” (D5097 Ebû Dâvûd, Edeb, 103, 104)