Bekir YÜCELT
@BYclt
MontaigneFelsefe-Düşünce
Herkese alışık olmadığı şeyi barbarca buluyor; hakikate ya da doğru akıl yürütme yöntemine ilişkin ülkemizde ki alışkanlıklardan, burada üretilen fikirlerden başka ölçütümüz yok.
Kusursuz din kusursuz idare her şeyin en gelişmişi en iyi uygulaması burada, bu ülkede.
LucretiusFelsefe-Düşünce
İsteklerimizi belirleyen kendi duygularımız değil, sağdan soldan duyduklarımız.
.. Firdevs..
John Steinbeck : "Bugüne kadar yazdıklarım, bu kitap için bir hazırlık niteliğindeydi.” cümlesi ile ifade ettiği romanını, 1952 yılında kaleme almıştır. Kitabı elinize alınca, sayfa sayısına aldanarak yazarın boş cümlelerle kurguyu uzattığını düşünecek ve bir çoğunuz da bitiremem korkusuyla başlamaya korkacaksınız. Bu düşünceleri kafanızdan silip en kısa zamanda okumanızı tavsiye ederim. 1955 yılında 
Elia Kazan tarafından sözde, sinemaya uyarlanan, kitapla hiçbir ilgisi olmayan filminden de uzak durmanızı tavsiye ederim.
**Buradan sonra yazacaklarım kitap içeriğinden bilgiler içerebilir. (spoi)
Genel olarak Salinas Vadisi'nde geçen, Hamilton ve Trask ailelerinin kuşakları üzerinde kurgulanan romanda "iyinin" ve "kötünün" dansına şahit oluyorsunuz. Hırs, ihanet, şiddet - aşk, sevgi, güzellik... Bütün duyguları bulabileceğiniz karakterlerle dolu bir hikaye. Bu kadar geniş kadroda başrolü bulamıyorsunuz. Herkes kendinden bir şeyler buluyor ve kendi karakterini seçiyor. Ben de unutamadığım iki karakteri belirtmek istiyorum Samuel ve Lee; oturup günlerce sohbet etsinler, ben de bir köşede sessizce dinleyeyim, o kadar sevdim.
İyi ve Kötü bütün mesele bu, yazar da Habil ve Kabil kıssasını konuya dahil ederek karakterlerini şekillendirmiş. Kitabı özetlemek istemiyorum çünkü atladığım her sayfa arkamdan ağlayacak, bahsetmediğim her karakter de bana küsecek gibi hissediyorum.
Bir kaç karakterden bahsetmeden geçmek istemiyorum ama.
Adam: "İyi"nin temsilcisi, saf demek istemiyorum ama anlatacak daha iyi bir kelime bulana kadar bunu kullanacağım. Adam kurulmuş bu düzende yaşayabilmek için çok safsın ve temizsin. Çocukluk dönemin ve askerlik yaşamın kabul edilebilir, fakat aşk öyle bir şey değil be adam (bana sorsan bende anlatamam).
Sen gerçek Cathy'i sevmedin, sendeki Cathy'e aşıkHayat ve İnsan
John Steinbeck : "Bugüne kadar yazdıklarım, bu kitap için bir hazırlık niteliğindeydi.” cümlesi ile ifade ettiği romanını, 1952 yılında kaleme almıştır. Kitabı elinize alınca, sayfa sayısına aldanarak yazarın boş cümlelerle kurguyu uzattığını düşünecek ve bir çoğunuz da bitiremem korkusuyla başlamaya korkacaksınız. Bu düşünceleri kafanızdan silip en kısa zamanda okumanızı tavsiye ederim. 1955 yılında Elia Kazan tarafından sözde, sinemaya uyarlanan, kitapla hiçbir ilgisi olmayan filminden de uzak durmanızı tavsiye ederim.
**Buradan sonra yazacaklarım kitap içeriğinden bilgiler içerebilir. (spoi)
Genel olarak Salinas Vadisi'nde geçen, Hamilton ve Trask ailelerinin kuşakları üzerinde kurgulanan romanda "iyinin" ve "kötünün" dansına şahit oluyorsunuz. Hırs, ihanet, şiddet - aşk, sevgi, güzellik... Bütün duyguları bulabileceğiniz karakterlerle dolu bir hikaye. Bu kadar geniş kadroda başrolü bulamıyorsunuz. Herkes kendinden bir şeyler buluyor ve kendi karakterini seçiyor. Ben de unutamadığım iki karakteri belirtmek istiyorum Samuel ve Lee; oturup günlerce sohbet etsinler, ben de bir köşede sessizce dinleyeyim, o kadar sevdim.
İyi ve Kötü bütün mesele bu, yazar da Habil ve Kabil kıssasını konuya dahil ederek karakterlerini şekillendirmiş. Kitabı özetlemek istemiyorum çünkü atladığım her sayfa arkamdan ağlayacak, bahsetmediğim her karakter de bana küsecek gibi hissediyorum.
Bir kaç karakterden bahsetmeden geçmek istemiyorum ama.
Adam: "İyi"nin temsilcisi, saf demek istemiyorum ama anlatacak daha iyi bir kelime bulana kadar bunu kullanacağım. Adam kurulmuş bu düzende yaşayabilmek için çok safsın ve temizsin. Çocukluk dönemin ve askerlik yaşamın kabul edilebilir, fakat aşk öyle bir şey değil be adam (bana sorsan bende anlatamam).
Sen gerçek Cathy'i sevmedin, sendeki Cathy'e aşık
Yaşadığını Sanmanın Tesellisi
Alain de Botton tarafından, 2000 yılında kaleme alınan kitap; felsefe deyince acaba! diye düşünenler için yazılmış bir kitap diyebilirim. Sade anlaşılır bir dil kullanıp resimlerle de zenginleştirilmiş (bazen gereksiz resimler sunulmuş). Farklı filozofların yaşamından kesitler sunmuş böylelikle daha önce okumadığınız filozoflar hakkında da bilgi bulabiliyorsunuz.
Buradan sonra yazacaklarım kitap içeriğinden ayrıntılar içerir. (spoi)
Ne acıdır değil mi anlaşılmamak? Peki ne kadar canınızı yakar bu? Sokrates'in canını yaktığı kadar yakar mı, diye soracağım ama onun canını hiç yakmadı. Anlaşılmayıp üzerine iftira atılıp baldıran zehri ile ölüme yollandı, kaçabilirdi kaçmadı, kabul edebilirdi etmedi hiçbir şey felsefesinden alıkoyamadı. ''...soluk aldığım sürece herkese doğruyu anlatmaktan asla vaz geçmeyeceğim... evet baylar yüz kere ölmem gerekse bile davranışlarımı değiştirmeyeceğim...'' dedi ve son günlerini yaşamaya koyuldu.
Sokrates ile yapmıştı başlangıcı Botton, daha ilk bölümde ölüm de olsa, sizi teselli edecek felsefe diyordu.
Epikür (Epikuros) ile ''yeterince paraya sahip olmamanın tesellisi'' ni sunuyordu yazar, mutluluğu aradık. En büyük zenginliğin dostluk olduğunu bir kez de Epikuros' tan duyduk ve ne kadar sefil olduğumuz aklımıza geldi. Özgürlük dedi, düşünmek dedi; mutlu olmak için doğal ve gerekli olan şeyler bunlar dedi. Peki ne doğal ne de gerekli olmayan şey için ne demiştir: Şan şöhret - güç :).
Roma yanarken şarkılar söyleyip, gülüyordu Zalim Neron. Annesi, kardeşi derken sıra hocasına gelmişti onun da ölmesini istiyordu, 
Seneca bunu biliyor ve bekliyordu, kapısı çalındığında buna hazırdı. Eşi Polina buna hazır değildi, dayanamayacağını onsuz bir yaşam süremeyeceğini söyledi ve bileklerini kesmek için izin istedi, Seneca: Bu isteğini sana çokFelsefe-Düşünce
Alain de Botton tarafından, 2000 yılında kaleme alınan kitap; felsefe deyince acaba! diye düşünenler için yazılmış bir kitap diyebilirim. Sade anlaşılır bir dil kullanıp resimlerle de zenginleştirilmiş (bazen gereksiz resimler sunulmuş). Farklı filozofların yaşamından kesitler sunmuş böylelikle daha önce okumadığınız filozoflar hakkında da bilgi bulabiliyorsunuz.
Buradan sonra yazacaklarım kitap içeriğinden ayrıntılar içerir. (spoi)
Ne acıdır değil mi anlaşılmamak? Peki ne kadar canınızı yakar bu? Sokrates'in canını yaktığı kadar yakar mı, diye soracağım ama onun canını hiç yakmadı. Anlaşılmayıp üzerine iftira atılıp baldıran zehri ile ölüme yollandı, kaçabilirdi kaçmadı, kabul edebilirdi etmedi hiçbir şey felsefesinden alıkoyamadı. ''...soluk aldığım sürece herkese doğruyu anlatmaktan asla vaz geçmeyeceğim... evet baylar yüz kere ölmem gerekse bile davranışlarımı değiştirmeyeceğim...'' dedi ve son günlerini yaşamaya koyuldu.
Sokrates ile yapmıştı başlangıcı Botton, daha ilk bölümde ölüm de olsa, sizi teselli edecek felsefe diyordu.
Epikür (Epikuros) ile ''yeterince paraya sahip olmamanın tesellisi'' ni sunuyordu yazar, mutluluğu aradık. En büyük zenginliğin dostluk olduğunu bir kez de Epikuros' tan duyduk ve ne kadar sefil olduğumuz aklımıza geldi. Özgürlük dedi, düşünmek dedi; mutlu olmak için doğal ve gerekli olan şeyler bunlar dedi. Peki ne doğal ne de gerekli olmayan şey için ne demiştir: Şan şöhret - güç :).
Roma yanarken şarkılar söyleyip, gülüyordu Zalim Neron. Annesi, kardeşi derken sıra hocasına gelmişti onun da ölmesini istiyordu, Seneca bunu biliyor ve bekliyordu, kapısı çalındığında buna hazırdı. Eşi Polina buna hazır değildi, dayanamayacağını onsuz bir yaşam süremeyeceğini söyledi ve bileklerini kesmek için izin istedi, Seneca: Bu isteğini sana çok