"Patasana" Ahmet Ümit'in 2000 yılında yayımlanan polisiye romanı. Gaziantep yakınlarında bir bölgede yapılan kazı, 2700 yıl önce yazılmış tabletler. Günümüz olarak geçen kazı ekibinin yaşadıkları ve 2700 yıl önce Hititler döneminde yaşayan saray yazmanı Patasana'nın tabletlere yazdığı hayatını konu edinen bir roman, peki ortak olan ney; tek kelime ile kötülük. İyilik ve kötülük, hayat dediğimiz bu süreçte var olan iki şey ve bu ikisininde bulunduğun tek varlık insan. İyi doğar kötü mü oluruz, yoksa zaten doğuştan kötü müyüz, peki kötü olduğumuzun farkında mıyız? Çocuklar ölüyor, ağaçlar yok oluyor, hayvanlar işkence görüyor tek cümlede farkına vardınız mı, ne kadar kötü olduğumuzun. İlk tablette; ben zalimler çağında yaşayan... diye başlıyor Patasana o çağ hiç bitmiyor Patasana. İşte

Ahmet Ümit 'te insanın ne kadar kötü olduğunu bize anlatıyor. Kitapta sadece kötülük yok elbette aşk var, tutku var, kardeşçe yaşam var, kıskançlık var, kin var. Ahmet Ümit, Fırat'ı öyle güzel betimlemiş ki tadı damağımda kaldı. Çocukluğumdan kalma, Fırat benim için hep korkuydu, acıydı, ölümdü biz öyle bilirdik ama Mitannuva öyle demiyordu; Gündüzleri sevgilinin gözlerine yansıyan ışıktır, geceleriyse sevgilinin çözülmüş siyah saçları" Kısacası ne ararsan birazcık var, bulunduğum yörede geçmesi sebebiyle de sevdiğim kitaplar arasında yerini aldı Patasana. Teşekkürler..

Hayata Dair