BFY
@B_F_Y
Social Compliance Lead Auditor
Kocaeli Universty
İstanbul
9 Mart
139 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kadınlar değil, isimsiz gölgeler..1000Kitap
Kitabın adı Kadınlar ama kitapta gerçek anlamda "kadın" yok. Sadece Chinaski’nin yatağından gelip geçen, isimleri değişse de tepkileri ve hikaye içindeki işlevleri neredeyse aynı olan gölgeler var. Kadınlar sadece birer nesne veya birer "durak" olarak konumlandırılmış. Bu da metni tek boyutlu kılıyor.
Eğer hayatın sadece içki ve rastgele ilişkilerden ibaret olduğu, felsefi derinliğin yerini alkol buharına bıraktığı bir "durum" okumak istiyorsanız Bukowski tam size göre. Ancak ben bir kitaptan kurgu, karakter derinliği ve bir "ana düşünce" bekleyen taraftayım. Kadınlar, benim için yarım bırakmamak adına bitirdiğim ama bittiğinde de "Eee, yani?" dediğim bir deneyim oldu.
O çoktan öldü. Ve sen, hâlâ yaşıyorsunEdebiyat
Emma, bizim içimizdeki o küçük kız.
“Bir gün, biri beni gerçekten görecek.”
“Bir gün, buradan kurtulacağım.”
“Bir gün, gerçek bir hayat yaşayacağım.”
Ama hayat, romanlardaki gibi değil. Gerçek aşk, balo salonunda değil; sabah kahvesinde, hasta çocuğun başında, faturaların arasında. Emma bunu göremiyor. Çünkü görmek, ölmek gibi.
Flaubert, Emma’yı yargılamıyor. Sadece anlatıyor. Ve biz, onunla birlikte ölüyoruz. Çünkü Emma’nın acısı, kendi acımız. Onun hayalleri, kendi hayallerimiz. Onun çaresizliği, kendi çaresizliğimiz.
Son cümle, bir hançer gibi:
“O, hiçbir şeyden memnun değildi. Hiçbir zaman.”
Okurken, kendi hayatına dönüyorsun. Pencerenin önünde duruyorsun. Ufuk çizgisi hâlâ orada. Ama artık, Emma’nın gözleriyle bakıyorsun.
Ve anlıyorsun:
Hayal kurmak özgürleştirir. Ama hayal kırıklığı, öldürür.
Farklı bakış açılarıEdebiyat
Hikaye tüm zamanların çözülmez sorununu önümüze seriyor. Aç gözlülük ve adaletsizlik. Her insanın hatta her canlının dileklerini istiyordu kino. Evladının iyi sağlıklı olması ve aç olmadığın bir yaşam. Farklı bakış açılarıyla sayısız tecrübeler elde edebileceğiniz harikulade bir kitap. John steinbackın eşsiz kalemi akıcı dili ile sıkılmadan tek nefeste okunacak şaheser. Kitabı okurken aklımda değişik senaryo ve seçenekler oluşturdu.
Peki kino inci bulduğunu kimseye söylemeden satmak için alıcılara sunmuş olsaydı? Ozaman ağızbirliği yapamayacakları için istediği fiyatı alabilir hayallerine kavuşabilirdi belki? Yani hayatımızda olup biteni hiç kimse bilmemeli.
Ya da kino insanların her zaman kötü niyetli olduklarını ona da kötülük edeceklerini hayat felsefesi edinseydi o zaman evi yanar kanosu delinir miydi? İncisinin çalınma riski daha olmadan, insanlara iftira atıp, incimi çalmaya kalktılar diye herkese yalan söyleseydi, ozaman çalmaya cesaret edebilirler miydi? Bunca kötülüğün farkında yaşayıp kalbini ve beynini kötülükle doldurmuş olsaydı bir B planı olamaz ve bebeği kurtulamaz mıydı? Bu kitaptan Begüm bakış açısıyla çıkardığım ders ; Hayat seni kötülüklerle karşılaştırmadan, en büyük kötülükleri sen düşünmeli ve yapmalısın. Çünkü insanlar hiç bir zaman diliminde senin kadar güzel yürekli ve iyi olmayacaklardır.
Kayifli okumalar
İsterim ki bu kitabı okuyunca, şehvetli bir kâbus görmüş gibi olun.
Çok uzun süredir okumayı istediğim ancak okumak için, yapılan incelemeler sonucu melankolik ruh halinden kurtulmayı beklediğim bir kitaptı. Ancak bir kitaba sarılmam gereken bir zamandı bekleyemedim. Kalbi durmadan 1 dakika önce elimi tutarak beni sevdiğini söyledi babam 31.05.2021 tarihinde. Ve pessoanın 89 yıl önce aynı tarihte yazdığı bir cümleyle, tutuğum gözyaşlarım daha fazla dayanamadı.
"Saat şehirde tükendi, tıpkı gemi yanaştığında nehrin öbür yakasındaki tepenin tükendiği gibi."
31.05.1932
Aynada kendimi izler gibi baktım kitaba. Duygularını bu kadar güzel ifade etmesine hayran kaldım. Herkesin zaman zaman hissettiği duygulara tercüman olduğunu bildiğim ancak hiç kimsenin yazarın duygularını hissettiklerini yaşamamasını ve anlamamasını istediğim bir kitap oldu. Benim için artık ayrı bir yeri var gönül kütüphanemde. Tüm okurlara şiddetle tavsiye edeceğim
En çok hangi ihanet sarstı beni bilemiyorum. Kendisine sonsuz sadakat gösterdiğin bir süt kardeşin ihaneti mi? Yoksa dualar edip ibadetler ettiğin bir yaratıcının ihaneti mi? Yardımına koşmayan bir insan ve bir yaratıcı.. Kitabın sonunda derin bir sessizlik ve çok derin düşüncelere kapılıyorsunuz. Peki çok daha güzel bir dünya yaratılamaz mıydı? Çocukların ağlamadığı kötülerin galip gelmediği? Zamanında koşulmayan bir yardım, uzatılmayan bir el, pişmanlıklar silsilesi insanı tekrar iyi biri yapmaz. Başına türlü kötü olaylar gelen insanların tekrar eski mutluluğuna umutlu hayatına geri dönemediği gibi...
