Bahar köse
@Bahar83
33 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden,
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter...
Huzur ellerinin güzelliğidir.
Gözlerin karşımda mutluluk denizi.
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter...
Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter...
Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.
Bende sabır sende naz...
Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter...
Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün,
Sende karar kıldığını…
Ve içimin şerha şerha yarıldığını,
Sen bilsen yeter...
Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi...
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek...
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,
Eğilsen yeter...
Ancak böylesine basit duygulari dile getirmek icin en ufak bir sözcük ona binlerce aciya patliyordu. Sonunda bu güclük onun en büyük derdi olmustu: “Ah doktor,” diyordu, “ kendimi dile getirmeyi nasil da ögrenmek isterdim!”
Bir kenti tanimanin en bilindik yollarindan biri de insanlarin orada nasil calistigina, orada birbirlerini sevdigine ve nasil öldügüne bakmaktir.
Reklam