Ah benim Tolgonay anneciğim... Roman 2.Dünya savaşında geçiyor.
O kadar güzel bir mütevazi, güzel bir karaktersin ki Tolgonay sen acılarını, sevincini, üzüntünü duygularını seninle hissettim. Kitabımın son sayfalarında gözlerimi tutamadım ve sana kalbimin ta içlerinden sarılmak istedim işte öyle bir duygu. Kitap o kadar muhteşem ki hissediyorsunuz tarif edilmez duyguları...
Evlat acısını evlatları, eşini kaybetmesiyle başlıyor. Bize bu kitap savaşın arka yüzlerini öğretiyor. İyi ki ve iyi ki okuduğum nice güzel, muhteşem kitaplardan.
-
Söyle bana Toprak Ana, gerçeği söyle :
İnsanlar savaşmadan yaşayamazlar mı?
-
Kara Toprak, sevgili Toprak Ana hepimizi sinesinde barındıran sensin! Bizlere mutluluk vermeyeceksen neye yarar senin Toprak Ana oluşun? Dünyaya niçin geliyoruz!
-
Ey gökyüzünde parlayan güneş, sen bütün küreyi dolaşıyorsun onlara sen anlat!
Ey yağmur bulutlu, dünyanın üzerine sağanak sağanak boşal her damlan bir konuşmacı olsun da, onlara sen anlat!