Abdulbaki Zambakoğlu
@Baki3460
Biliniz ki, yanlış insana karşı duyulan sevgi çabuk unutulur.
Öğrenci
İbn Haldun Üniversitesi
İstanbul
İstanbul, 21 Mayıs 2001
11 okur puanıAralık 2017 tarihinde katıldı
Kitabı bitirmem biraz uzun sürdü ama her sayfada kendi hayatımdan bir şeyler buldum. Kesinlikle bir çoğunuz emiri affetmedi ama ben ettim belkide kendimi gördüğümdendir...
Reklam
Hayatımda ilk defa bir tiyatro metni okuduğum için pek kavrayamadım ama yinede hoş bir kitaptı. Anlatımı akıcı ve kaliteliydi... İleride tekrar okumayı düşündüğüm bir eser kesinlikle
Bu yazıyı yazdığım bütün bir gece Küçük Prens’i okudum, aynı onun gibi düşünebilmek için. Dünya’nın sorunlarını, büyümenin insanın omzuna yüklediği saçma sapan sorumluluklardan, insanların, insanlara olan güvensizliklerinden dolayı uydurduğu maskeli taktiklerden sıyrılıp sadece yüreğime ne istediğini sorabilmek için... Yüreğim çarptı deli gibi ve dürüstçe dedi bana ne istiyorsan onu yaşa çünkü dünya bir gün duracak o zaman kendi dünyanı döndürebilmen için hala içinde bir çocuk olması lazım...
Seni hala seviyorum Küçük Prens’im. İçimdeki çocuğu ve aşkı sana borçluyum. Bi’ de kadim dostuma tabii. O da benim büyüklüğümün Küçük Prens’i. Meğer hala çocukmuşum, bunu içimdeki aşkla farkettim. Teşekkürler Küçük Prens bir kez daha bana büyük dersler verdin...
Bir gün bir asra bedeldir işte daha ne denirki ama kitap daha sürekleyici ve akıcı olabilirdi ben sıkıldım... Belkide ilk defa bir aytmatov okumam dan olabilir ama konusu güzldi.. .
Bazen pencereyi açıp "yeter artık, yeter!" diye bağırasım geliyor.
Kelimeler kifayetsiz kaldığında susar ya insan, "Uzun Hikaye"de onun gibi birşey işte.
Yol işte hikaye... Yolsa arkadaş insana...
Bir hocamız bir arkadaşını tanımak istiyorsan onunla uzun yola çık demişti. Yol insana tanıtır dostu, düşmanı, iyiyi, kötüyü, fakiri, zengini, acıları, aşkları, samimiyeti, kıskançlığı... Yol işte... Yol uzun, hikaye uzun ama hayat kısa... Kısacık yazılmış upuzun bir hikaye aynı senin benim hikayem gibi. Hepimiz gibi! Benim umudum her zaman BAKİ ama işte dedik ya yolumuz daha uzun hikayemiz daha yarılanmadı bense çok yoruldum. Umudum bu yolun sevdiklerime, başarılara çıkacağıdır. İşte bunları düşününce yorgunluğumda silinir hafızamdan... Yol da başım üstüne, çektiğim sıkıntılarda... Bu kitap hakkında daha bir sürü şey yazarım ama uzun hikaye işte... Okuyun sizde, izleyin filminide hatta ona ek olarak yeşil yol filminide izlemenizi tavsiye ederim. Ben kitabı okuduğum dönemde yeşil yoluda izlemiştim ve beni baya düşündürmüştü.
Yada derler ya hayatımı anlatsam roman olur diye sizde hikayenizi anlatın bu kirpi saçlı çocuk gibi belki sizinde upuzun bir hikayeniz olur!..
