Oysa iyilik diye bir şey yoktur, ne korkakların yaşadığı yeryüzünde ne de bizi kötülükten korusun diye ömür boyu kendisine yalvarabilmemiz için dünyayı düşüncesizce ızdırapla dolduran yüce tanrının cennetinde.
Islak gözlerin kuru dudakların kanadiğinda aynı duayı dilendi ellerin.
Kalbini söküp parçaladın kaderin nasırlı avuclarina.
Yine de kaldın baş başa katilinle, 4 duvar arasinda
Her insanın hikayesi, bizi kendi başımıza geçen olaylar kadar ilgilendirirdi. Yeter ki kendi gerçekliği içinde kavransın. Her hikaye, sonuçta insan varoluşunun bir hikayesi değil miydi? Ve akıp giden hayatın?