Baloğlan Nasibli
@Baloglan
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
- Tanrıya inanıyor musun, Winston..?
- Hayır...
- O zaman bizi yeneceğini söylediğin bu cevher nedir..?
- Bilmiyorum. İnsan ruhu...
- Peki, sen kendini insan olarak mı görüyorsun..?
- Evet...
- Sen insansın, Winston, son insansın... Senin soyun tükendi, yerini biz aldık. Bir başına olduğunun farkında mısın..? Sen tarihin dışındasın, yoksun...
Kalanlar...iyi ki yayınlanmış...Edebiyat
Bu kitapta Tezer'den Kalanlar... her cümlesinde ise Ağrılı bir ruh var... En çok Tezerin kendi ruhu... Yazarın sevdiği yerler...yazarlar var... Görmek istediği ve istemedikleri şeyler... hayata yön veren cümlelerin yaratdığı notlar...hikayeler var. O hikayeler...notlar ki kendine yayınlatmak kısmet olmamış... sevgiyle...yalnızlıkla yazdıkları...
Bir vazgeçiş sonra umut...haykırış... tavsiyeler var...
Kitabın bir yerlerinde mutlaka siz de varsınız...
Bu cümlede ise bence yazarın kendisi var...
Herhangi bir yerde, herhangi bir zamanda yaşamım bitti. Bilmiyorum, nerede, ne zaman. Ve işte o bittiği yerde başladı.
Acının sonunda... Acı ile...
Bittim...yaşamamı kapattım.
Gerçek hisslerin düşünceleri...kendi...
Ve Tezer'in dediği gibi...
Yanımda bir canlının yatmasını neden bu kadar istediğimi şimdi daha iyi duyuyorum.Yaşamaya belki de her şeyin bittiği bir yerde başladım.Ya da kendi yaşamıma inanmıyorum.Ya da kendi varoluşum yetmiyor bana.Yanımda ki bir tene değip, yürek atışarını duyabildiğimde, yaşamın gücünü algılıyorum...
Seni unutmak için yaşadıklarımı, yaşadığım şeyi unutmak için de seni hatırlıyorum. Ama mümkün değil, hiçbirini unutamıyorum...
