Herkes onun göreceği zararla sevinçten havalara uçacağı günü bekliyordu, ama o gün hiç gelmiyordu. Diktatör herkesin kafasının içine sızmanın yolunu buluyordu, tıpkı kendi harcanmış yaşamı gibi. Herkesin isteği ondan daha uzun yaşayabilmekti.
… benim gördüğümü görseydin, sen benim yerimde olsaydın, benim gibi herkesten hatta kendinden korkardın. Çünkü her şeyden çok tek istediğim onlar gibi olmamaktır. Var gücümle. Doğru olanı ve yanlışı, hoş görülebileni ve tahammül edilemeyeni, normalliği ve acımasızlığı hafızamda tutmak için çabalıyorum.
“Hayatın gözle görülmez bir rejisi vardır: Bir şeyi halletmemiz, bitirmemiz gereken bir durum ortaya çıktığında şartlar da iş birliği yapar, evet, mekân, etraftaki eşya ve insanlar bilmeden suç ortağı olur. (…) Hayat bir şey yaratmak istediğinde sahneyi de mükemmel yönetiyor.”