Yasya
@Banicicekk
Öğretmen
Yüksek Lisans
45 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kahire Üçlemesi: Son Kitap2023 Okuma Raporları
Üçlemenin son kitabı politik zemini en güçlü olanıydı bana göre. Abdülcevat ailesinin torunları ile devam ediyor seri. Mısır’ın değişimi, dönüşümü, fikir ayrılıkları da torunlar ekseninde verilmiş
.Tüccar Abdülcevat’ın düşünceleri ile torunlarının düşünceleri arasındaki politik fark çok iyi aktarılmış. Temelde hepsinin istediği aslında Mısır’ın bağımsızlığı fakat yolları bambaşka. Bu kitapta en çok kadınların değişimi dikkat çekici. Tutucu ailelerde durum yine çok farklı değil.
————SPOİLER———
2.kitapta Naime’nin okutulmayışı bu kitapta da Kerime’nin okutulmayışı aynı nedenlerden. Bu aileler için kızların kaderi iyi bir koca bulmak. Bu kısıtlamaların sadece kızlar için olması çok acı. Abdülcevat ailesinin oğlu Kemal kendi ailesinin tam tersi olan Ayda’dan hoşlanıyor.
Sosyalist Ahmet ile Müsliman Kardeşler’den Abdülmünim’in zıtlıkları çok iyi aktarılmış. Aynı anda tutuklanmaları da çok ironik.
Kadınlara düşkün Yasin’in oğlu Rıdvan’ın kadınlardan hoşlanmayışı da dikkat çekici bir tezat.
Mükemmel bir güzelliğe sahip Ayşe’den yazar resmen intikam almış, ailesinden hiç kimse kalmadı ve kitaptaki en mutsuz karakterdi. Üçlemenin en bedbaht karakterlerini de kadınlar oluşturuyor. Kaderleri çok üzücü. Bunların arasında en şanslı olanı Hatice’ydi lafını asla sakınmaması ve kocasına karşı kendini savunabilmesi onu en güçlü kadın karakter yapıyor. İlk kitaptan hatırlatacak olursam Şevket ailesi okumaya önem vermiyordu zaten varlıklı bir aileydi fakat Hatice çocuklarının okumasını istiyordu. Kendi okuma yazma bilmemesine rağmen çocuklarını okutmayı başardı.
İlk kitaptan itibaren karakter ince ince işlenmiş ve karakterlerin gelişimi çok iyi resmedilmiş. Çok beğendiğim bir seri oldu dilerim yeniden basılır ve daha çok kişi okuyabilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
New York’tan Lizbon’a taşınan bir “çift”in yeni hayatlarını kurmaları Bruno adlı başkahraman tarafından aktarılıyor. Ev, New York’taki ev gibi dekore edilmiş, her şey Cecilia’nın seveceği şekilde organize edilmiş. Bruno eşi Cecilia’yı bekliyor, onunla beraber biz de bekliyoruz. “Cecilia gelecek mi?” “Cecilia gerçekten var mı?” gerilimi oluşturan bu bekleyiş, bu sorular. Cecilia’yı göremiyoruz onun merdivendeki ayak seslerini duyuyoruz sadece.
Arka kapakta “karmaşık bir aşk romanı” dese de bence bu bir aşk romanı değil. Bruno’nun Cecilia’ya olan saplantısı kurguyu oluştursa da arka planda güncel birçok tema dikkat çekiyor: göçmenlik, terör, mobbing, ilkim değişikliği, yozlaşma… Zamanda ileri geri sapmalarla yazar okuru şaşırtıyor. Anlatılan şu an mı geçmiş mi? Gerçek mi hayal mi? Dikkatle okunması gereken bir kurgu, Proustvari anlarla örülü bir roman.
“Kökenimiz saydığımız bir ülkeyle ilgili bilgileri Wikipedia’dan araştırmak zorunda kalıyorsak burada belki de bir sorun vardır.”
Cezayir’den Fransa’ya göç eden bir ailenin üç kuşağının anlatıldığı bir roman Kaybetme Sanatı.
Ali, Hamid ve Naima. II.Dünya Savaşı’na katılıp kahraman olan Cezayir Savaşı’nda ise bir haine dönüşen Ali.
Cezayir’de doğmuş fakat daha çocukken Fransa’ya göç etmek zorunda kalan Hamid.
Köklerini arayan Naima.
Roman Naima ile açılıyor, onun yalnızlığı, karamsarlığı, mutsuzluğu, arayışıyla Cezayir’e dönüyoruz.
1830 yılında Fransa Cezayir’i ele geçirir, 1930’da sömürgeleştirmenin 100. yılında belki de kutuplaşmalar başlar. 1940’lı yıllarda Ali, Fransız ordusuna katılır, savaşta Avrupa’da o cepheden bu cepheye sürüklenir. Bir kahraman olarak döner, Fransa’nın artık bir parçasıdır ne de olsa savaşta müttefiklerle omuz omuza çarpışmıştır. Savaştan sonra şansı yaver gider, toprak sahibi olur. Zenginliği ile saygın bir konumdadır. Erkek çocuk sahibi de olmuştur artık hayatının ters gitmesi için hiçbir sebep yoktur. FLN bağımsızlık savaşçıları Fransa’ya karşı bir mücadele başlatırlar. Bu durum Ali ve ailesi için bir tehdit oluşturur ve göç etmek zorunda kalırlar. Göçle beraber Hamid’in bölümü başlar, onun yaşadığı kültür çatışmasını, yabancı bir ülkede birey olma çabasını görüyoruz. Son bölümde ise Naima’nın günümüzde yaşadığı çelişkiler, korkular, kökenlerini arama düşüncesi yer alıyor.
Kahramanların olaylar karşısındaki tutumları çok başarılı bir şekilde anlatılmış. Ali’nin ülkesini terk edişini, mecbur bırakılışını, korkularını, geri bıraktıklarını çok iyi anlıyorsunuz. Eşi Yema’nın dilini bilmediği bir ülkede yaşamaya çalışması, Hamid’in ailesinin tercümanı olarak evin yükünü omuzlayışı, öte yandan kendini kanıtlamaya çalışması, yaşadığı ırkçılık çok
Uzun zamandır bu kadar hızlı bir kitabı bitirmemiştim. Yan okumalarım olmasa bir günde biterdi sanırım. Ishiguro’nun değişik bir tekniği olduğunu düşünüyorum. Merak ettiriyor ama bir yandan sakince ilerliyor. Büyük bir gizemi öğrenmek için sayfaları heyecanla çevirmiyorsunuz ama sakince neler olabileceğini tasavvur ediyorsunuz. Bu kitap da öyleydi. “Kathy neden bir bakıcı? Bu gittikleri okul da nesi? “ diye sorular sorarken yazar bunlara direkt bir cevap vermek yerine bizi Kathy’nin geçmişine götürüyor. Sanki Kathy karşımızda ve anılarını anlatıyor. En yakın arkadaşı Ruth’dan bahsediyor. Bu kıza gerçekten sinir olmuştum, yazar bu kızı sevmemizi istemiyor ama sonra bu kıza ister istemez üzülüyoruz. Bir başkasının klonu olan bağışçılar, sonlarını bile bile yaşıyorlar.
Distopik bir dünya kuruyor yazar fakat bunu yaparken aslında bu dünyanın çok da uzak olmadığını gösteriyor. Güzel bir kurguydu, tavsiye ederim.
Kazuo Ishiguro 
Beni Asla Bırakma
Kazuo Ishiguro Beni Asla Bırakma
Zaman BoşluğuEdebiyat
Mevzu bahis Shakespeare olunca beklenti de artıyor. Kitabı hiç sevmedim. Kış Masalı’nı okumasam bu kitaptan hiçbir şey anlamazdım. Karakterler iyi işlenememiş, ruhsal bir derinlik yok. Parça parça karakterlerin nasıl tanıştığına dair bilgiler var o kadar. Sanki tamamlanmış bir eser değil de taslak gibi.
İki eseri karşılaştıracak olursam;
Orijinal eserde Leontes eşini ve arkadaşını suçlarken bunu tamamiyle kendi kuruntularına dayanarak yapmıştı. Zaman Boşluğu’nda ise Xeno ve Mimi fazlasıyla yakın hatta Xeno Mimi’ye aşık olduğunu da itiraf ediyor sadece Mimi’ye de aşık değil Leo’ya da aşık aynı zamanda. Bu durum orijinalden tamamiyle farklı. Orijinal eserde Tanrı’lardan gelen kehanetin sonuçları Leontes’in aklını başına getiriyordu. Kış Masalı’nda da DNA testi sonucu öne çıkarılabilirdi ama Leo’nun testi istememesi şeklinde geçiştirilmiş.
Orijinal eserde “Zaman” da bir oyuncu ve bize zamanda atlayışları açıklarken Zaman Boşluğu’nda her şey çok yüzeysel anlatılmış. Daha fazla ayrıntı verilebilirdi, madem olayların 21.yüzyılda geçtiği bir roman o zaman neden her şey havada kalıyor?
Teknolojiye yer vermek adına Xeno’nun bilgisayar oyunundan bahsedilmiş. Farklı bir evren kurgusu verilmiş bu vesileyle.
Kitabın başında orijinal esere dair bilgi verilmesi güzel düşünülmüş orijinal eseri okumaya fırsatı olmayanlar için bu kesinlikle bir artı. Eserin sonunda da kısa bir Shakespeare oyunları değerlendirmesi var.
Kış Masalı 
Zaman Boşluğu 
William Shakespeare
Kış Masalı Zaman Boşluğu William Shakespeare