Baran
@BaranK7
Bir okur...
"Okuma ihtiyacı barut gibidir, bir kere tutuşunca artık sönmez." Victor Hugo
Lisansüstü
58 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Sadece Homo sapiens'in var olmayan şeyler hakkında konuşabildiği iddiası herkesçe kabul edilebilecek bir önerme. Bir maymunu, ölümden sonra gideceği maymun cennetindeki sınırsız muzla kandırarak elindeki muzu vermeye asla ikna edemezsiniz.
Reklam
Savaş ve Barış üzerine...Edebiyat
Öncelikle, kitap oldukça etkileyici ve yapısıyla diğer birçok romandan farklı. Tolstoy'un neden önemli bir yazar olduğunu kitabı bitirdiğinizde anlıyorsunuz. Kesinlikle tavsiye ederim.
Kitabı kendime göre kısaca açıklamam gerekirse:
Savaş ve Barış bana göre 10 değil 9 puan çünkü kitapta halkın durumunu asla yansıtmamış ve olayları aristokratların hayatları açısından irdelemiş. Bunu da kendi kabul ediyor: "Eserimde sadece prensler, Fransızca konuşan ve yazan kontlar vb. yer alıyor, sanki o dönemin Rus hayatı bu insanlarda yoğunlaşmış gibi. Bunun inandırıcı ve liberal olmaktan uzak olduğunu biliyorum ve buna karşı tek ama karşı çıkılmaz bir yanıt vereceğim. Memurların, tüccarların, üniversitelilerin ve mujiklerin yaşamı benim için ilgi çekici değil ve yarı yarıya da anlaşılmaz bir yaşam, ama o dönemin aristokratlarının yaşamı, o dönemin anıtları ve başka nedenler sayesinde, benim anladığım, ilgimi çeken ve sevdiğim şeyler."
Savaş ve Barış, Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sı gibi bir roman değil çünkü hikayenin mutlu ya da mutsuz denebilecek bir sonu yok. Hikayesi ile edebi bir yönü var elbette ancak tarihi ve felsefi tespitler ile değerlendirmeler de var. Kitapta yer alan savaşları tarihi akışını bozmadan hayal ürünü kişi ve ailelerin hayatları ile harmanlamış ve birbirleri arasında neredeyse hiçbir bağlantı olmayan bu insanları kitap boyunca akıcı şekilde ilişkilendirmiş Tolstoy.
Kitabın sonundaki "Epilog" bölümünde hikayeyi muğlak şekilde sonlandırmış, kitaptaki savaşları ve Avrupa ile Rusya başta olmak üzere insanlık tarihini iktidar ve büyük toplumsal olaylar çerçevesinde felsefi, psikolojik ve bilimsel açılardan değerlendirmiş.
Kitabı okurken kimi zaman afalladım çünkü hızlı atlamalar, sıçramalar var. Konudan konuya geçiyorsunuz. Yalnızca bölümler değil kısımlar arasında bile bağ yok diyebilirim. Yalnızca, Turgut'un kendisi ve Selim ile ilgili hikâyesi devam ediyor arka planda. Okuması çok da kolay değil. Zaten Oğuz Atay da belirtmiş sadeleştirme gibi bir kaygısı olmadığını bir söyleşide.
Oğuz Atay'ın güçlü bir kalemi ve entelektüel birikimi olduğu açık ancak herkesçe bilinen çoğu Dünya ve Türk klâsikleri ile karşılaştırılınca okurken zorlanacağınız bir kitap yazmış. Sıkılabilirsiniz. Ben bazı bölümlerde oldukça sıkıldım. Tavsiye edip etmeme konusunda kararsızım. Her ikisini de söyleyemem. Okuyana ya da okumak isteyenlere şimdiden kolaylıklar dilerim.
