Barış
@Barsoner
Öğretmen
1 Ağustos
40 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
“...İnsanız yahu, kaybetmeye de ihtiyacımız var arkadaş, oturalım oturduğumuz yerde diyebilirdi mesela; ne var ki bunu yapamadı. Biçare çocuk, onun soluğu sanıyor şimdi; dilinde Nefise türküsüyle ortalıkta serseri mayın gibi gezinip duruyor. Farkında olmadan kaybetmenin tadını keşfetti de onu mu uzatıyor hergele bilmiyorum ki...”
Ben Çukurovalıyım. Uzun yıllar Çukurova'da yaşadım. Fabrikalarda çalıştım. Katiplik yaptım. Irgatların hayatını iyi tanırım. Onların büyük şehre atılışlarını izlemiş olduğumdan, patronlarla, ağalarla olan ilişkilerini iyi bilirim. Çukurova'nın baharı harika. Masmavi gök, kırmızı toprak, yeşil tarlalar… Bu harika baharı yazmalı. Bir de şu yorganı sırtlarında Çukurova'ya inen, kamyonlara, arabalara toslayan ırgatları. Onların dramını. Onlar gibi yaşayarak, onlar gibi yakan güneşin altında söylenen bir türkü gibi… Taa Anadolu içlerinden alıp, trene bindirip ovaya indirmeli. Fabrikaya işçi, tarlaya ırgat girmeli. Patron-işçi, ağa-ırgat dramını vermeli. Bu Çukurova'nın destanı, insanın destanı olur…
-Orhan Kemal
