Batuhan Dündar
@Batuhandundar
Şu anda okuduğu kitap
“ Acı bile çekmiyorum. Her şeyi küçümsemem büyük ki kendimi de gör görüyorum; diğer insanların acısını küçümsediğim için kendi acımı da hor görüyorum ve böylece kendi açımı kendi kibrimin ağırlığı altında parçalıyorum. Ah, fakat sonra daha fazla acı çekiyorum çünkü birinin kendi acısına değer vermesi, gururun altın güneşi ile süslenir. Büyük ızdıraplar, bize acının seçilmiş kişisi illüzyonunu verebilir. “
“ Keşke seni görecek yeni bir bakış açısı, aynı zamanda seni düşünecek ve hissedecek yeni düşünceler ile yeni hisler yaratabilseydim!
Örtüne dokunmaya teşebbüs ettiğimde sözlerim ulaşma çabamın bütün enerjisini tüketiyor ve sert, acı veren bir yorgunluk sözlerimi buza çeviriyor. Yaklaşan fakat asla varamayan bir kuşun uçuşu gibi, aynı bezginlik sen için söylemek istediklerim üstünde geziniyor ama cümlelerimin konusu, içeriği ya da ayak seslerini ya da parıltılarından arda kalan izleri ya da asla yapmadığın hareketlerin üzgün, boş renklerini taklit etmekte yetersiz kalıyor. “
“ Her hareketimizden önce bütün sonuçlarını tahmin etmeye çalışsak, bunları ciddi olarak düşünsek, önce kesin sonuçları, sonra olası sonuçları, sonra rastlantısal sonuçları, daha sonra da hayali sonuçları düşünmeye kalksak, kımıldayamayız bile, tek bir adım atamayız. Sözlerimizin ve hareketlerimizin iyi kötü sonuçları, kuşkusuz, gelecekti bütün günlerimize, hatta bizim bu sonuçları doğrulamak, kendimizi kutlamak ya da başkalarından özür dilemek için artık bu dünyada bulamayacağımız sonsuz günler dahil, oldukça düzenli ve dengeli biçimde dağılır, zaten bu durumun, üzerinde bunca konuşulan ölümsüzlük denen şey olduğunu ileri sürenler de vardır.
Sayfa 86
İlginc bir insan Zweig belli kısma kadar hadi artık dedirtip yarısından sonra bitmesini istememenizi sağlıyor. Olağanüstü bir gece belli normlara, hayatınızdaki tüm monotonluğa ya da olduğunuzu düşündüğünüz insana şüphe uyandırıyor. İcimizde her zaman duvarların arkasına sakladığımız kişinin delici bir olayla nasıl ortaya çıkabileceğini cok guzel anlatıyor. Doğru ya da yanlış, bir sey kazandırsa veya kaybettirse bile oldugumuz kişinin aslında tüm duyguları daha gerçekçi yaşatıp bizi sonunda daha mutlu etmesi ya da üzmesi, diğer kişilerin taktığımız maske ile bizi sevmesi ve kabul etmesinden cok daha önemli. Olduğunuz gibi sizi kabul edip, yargılamayacak bir kişi diğer türlü olan yüz kişiden cok daha gerçekçi çünkü.
