28.Çelebi Mehmet
@BayUtangac
9 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
Türk klasiğinin zirve noktası diyebiliriz Yaşar Kemal için.Öyle bir dil, öyle bir üslup kullanmış ki halkın yüreğinden kopmuş sanki o derece anlaşılır o derece sade.Betimlemeleri için ne denir bilemiyorum.Sanki İnce Memed ile beraber ben dağlarda geziyorum,sanki Çayırdikenlik benim bacaklarımı kanatıyor,okurken yarpuz kokusu burnuma geliyor öyle güzel betimlemeler yapmış ki üstad sende yaşıyorsun bunların hepsini.Ana karakterimiz İnce Memed gariban bir çocuk. Yaşadığı köyün sahibi ise vicdansız,zalim Abdi Ağa.Hikayeyi az buçuk tahmin ediyorsunuzdur.Anlatıp merakınızı kaçırmayayım.Filminin yapılmamış olmasına yandığım nadir kitaplardan oldu.Okunması kesinlikle gerekiyor diye düşünüyorum.
Bu kitabı okurdum ama şimdi okur muydum tam bir muamma.Okumam için sihirli bir dokunuş gerekliymiş galiba.O sihirli dokunuşun sahibine ne kadar teşekkür etsem az.🤗
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi
Merhabalar, benim için çok kıymetli olan bir kitapla karşınızdayım.Sosyolojinin öncüsü olarak bilinen Montesquieu, aynı zamanda kuvvetler ayrılığı ilkesinin fikir babasıdır.Bu kitap da kuvvetler ayrılığı ilkesinin ön çalışması, taslağı gibi. İran'dan Paris'e giden Rika ve Özbek'in arkadaşlarıyla,birbirleriyle olan mektuplaşmalarını konu alıyor.Yazarın roman edasıyla yazmış olması bu kitabı okumayı kolaylaştıran bir faktör.Mektuplarda iki toplum arasındaki farktan,kamu hukukundan, medeni hukuktan, iki din arasındaki farklılıklardan, ülkelerin neye göre nasıl yönetilmesi gerektiği hususuna kadar birçok konuya değinilmiş.Osmanlı'nın mektuplarda kâfir bir toplum diye geçmesi dikkatimi çeken farklı bir husus oldu.Ufaktan siyasete, sosyolojiye meyilli kişilerin okuması gereken bir kitap diye düşünüyorum.
Puan vermedi
Merhabalar ilk incelemem ile karşınızdayım.Sürç-i lisan edersem affola.Saygıdeğer Ahmet Hoca'nın yazmış olduğu bu kitap İslam Öncesi Türk Tarihi için bana kalırsa bir baş yapıt niteliğinde.Asya'nın derinliklerinden Orta Avrupa'ya kadar ulaşmış Türk devletlerini kapsamlı bir şekilde ele almış; yaşayış tarzlarından, genel özelliklerinden tutun yeme alışkanlıklarına, ölü gömme geleneklerine kadar birçok konuya değinmiş. Bazı bölümleri okurken aşırı derecede keyif almış olsam da kitapta akademik bir dil kullanılması ansiklopedi okuyor intibası yaratabiliyor.Bu sebeple İslâm Öncesi Türk Tarihi'ne başlangıç için biraz ağır diyebiliriz. Ahmet Hoca'yı eleştirmek haddim değil ama bana bir boy büyük geldi galiba bu yüzden ileride tekrar okumayı planlıyorum.
"Bütün bu düşünceler, bir anafikirde toplanıyor:
Ne için yaşadığımızı bilmek. Fikirlerin en güçü. Başı ve sonu.İşte ülkü budur. Gerçek sevgi budur. İyi yaşayarak, yaşamımızın amacını iyi bilerek ve ona yaklaşmanın saadetini duyarak, kaderimizin bizi getireceği ana, güleryüzle, gözümüz arkada kalmaksızın varmak... Hayatı vazifen bittiği anda bitirmek. Ne aldanmak ne aldatmak; ne avunmak ne avutmak. Gözüpek, yüreği yumuşak olmak. Doğruyu kuşun ötmesi gibi sıkıntısız söyleyebilmek... Tabiatın yok ettiği anda. Cemiyetteki varlığının en yükseğine varmak, inanmayanları inandırmak. Küsmeden kızmadan sapıkları yola getirmek; uyuyanları uyandırmak. İğrenmeden kirleri temizlemek... Büyükleri saymak küçükleri sevmek."
Ben diyorum ki,korkulmasın, dünyanın hiçbir yerinde, durum ne kadar umutsuz olursa olsun, ilericiler öyle uzun zaman yenik kalmazlar. Mustafa Kemal ortaya çıktığı zaman, durum umutsuzun umutsuzuydu, yenildi mi? İnsan, umutlu olsun diye bundan güzel örnek mi olur ?
