Hepimiz bu dünya dediğimiz sert kabuk üzerinde birer misafir değil miyiz?
Biraz yaşayacak
Çokça sevecek
Biraz da sevilecektik
Ve sonra usulca çekip gidecektik.
Hepsi buydu…
Sırtıma saplananlar
Keskin değildi,
zordu belki de
Ama adı yoktu.
O yüzden çıkarılamadı.
Kan yere düştü.
Toprak tanıdıktı.
İnsanlar değildi, öyle sanmıştık.
(ZİNDAN kitabından alıntıdır.)
Resul Köstekçi
Hep sustuk zaten
anlamayanlara.
Anlayanların da yükü olmamak için.
Dışarıdan bakınca
“Ne güzel yaşadı bu hayatı” dediler.
Kimse sormadı.
Hangi fırtınalar göğsümde dinlendi.
Hangi zamanlar içimde yarım kaldı.
Zindan kitabından alıntıdır.
Resul Köstekçi
… bir fırtına ki;
yürekten kopmuştu bu kez.
en karanlık gecedeydi yaslı gönlüm
bulutlar ağır ağır döküyordu hüznümü
rüzgar siler mi dersin
bağrımdaki hançerin izini.
Resul Köstekçi