Ertuğrul Özkan
@Baydipnot
matematik mühendisliği öğrencisi
Yıldız Teknik Üniversitesi
istanbul
52 okur puanıTemmuz 2019 tarihinde katıldı
Kitabın son kısmına kadar, kitaba şöyle bir haksızlık yaptığımı düşünüyordum. Saatleri ayarlama enstitüsünü okuduktan kısa bir zaman sonra roman okumak onları değersiz kılacak. Bana hikayesi basit gelmişti hele ki Ahmet'in o yüksek bakışlı tavrı insanlara karşı, çok yapay geliyordu. Ancak kitabın sonundaki sürprizler roman içerisinde işlenen konuların, o detayların ne kadar güzel kurgulandığını gösteriyor. Livaneli'nin okuduğum ilk kitabı ama tek olmayacağını gösterdi.
Reklam
Kitabın girişinde ilk okumada anlayamayacaksınız yazıyordu. Ne kadar zor olabilir dedim. Şu an aklımda kalan basit saçma sapan bir hikaye. Bir daha okumak gerek demek. Dönüşüm de böyleydi.
Ben okuduğum en iyi roman olarak 'Suç ve Ceza' yı gösterirdim. Ama şimdi kesin bir karar verebilmek için onu tekrar okumalıyım. Olay, durum ve nesnelere yapılan betimlemeler beni mest etti. Bir kere daha konu edebiyat olunca yeniyi değil eskiyi okumak gerektiği düşüncesi bende yer etti.
İlk başlarda hikayeyi takip etmek bana zor gelmişti. Ancak konular arası geçiş mantığını anladıktan sonra, bazen okurken beni güldüren, bazen derin hayallere dalmama neden olan, bazen de ilk baskısı 1961 olasına rağmen bugünün kavramakta güçlük çektiğim olaylarına açıklık getiren bir şaheseri okumanın tadına varıyordum. Özellikle Halit Ayarcı ile Hayri İrdal'ın diyalogları; bir şeyi düşünüyorsan o şey vardır, yalan olan onun olmadığını söylemektir.
Kitabı okurken bir ara bunun bir roman olduğunu unuttum. SAE'nin gerçekten kurulduğuna inandım. Çünkü karakterler o kadar gerçek geldi ki bunun uydurulamayacağını düşünmeye başlamıştım. Kitabı daha fazla övmeden lafı kitaptan bir sözle bitireyim; "saatin kendisi mekan , yürüyüşü zaman , ayarı insandır."
