Kendime düşünceler, bir felsefî düşüncenin ruhen sâfiyetini yansıtmaktadır. Yâni yazılma amacı insanlara bir şeyler kanıtlamak veya insanların bunu okumasını sağlamak değildir. Marcus Aurelius, aklından geçen düşüncelerin yoğunluğu altında ezilmektense, anlatmaya çekindiği veyahut zorlandığı duygu ve düşüncelerini yazmakla kendini rahatlatmıştır. Zirâ yazmak, konuşmaktan daha kolaydır. Aklınızdan geçen her bir düşünceyi yazı ile lafza dökerek yaşatmak, korkuya sebebiyet vermez. Zirâ onu yalnızca siz bilirsiniz. Lâkin söz öyle değildir. Söylendikten sonra geri alınma şansı yoktur. Unutulması kolaydır.
Kendime düşünceler, bir insanın nesil ilerleyişi içerisinde değişen düşünce ve fikirlerinin özgür bir şekilde vukû buluşunu tüm benliğiyle ortaya koymaktadır.
Kendime düşünceler, bizlere bir hiç olmadığımızı, önemsiz diye addettiğimiz kendimizin bir roman kadar derin ve sürükleyici olduğunu telkin etmektedir.