Bayram Demir
@Bayramdemmir
*ben Sohrâb, hayatın şaşmaz mağduru.
Şu anda okuduğu kitap
"Sadece Hasan Ali Toptaş okumak için bile Türkçe öğrenmeye değer" demişti; STEFAN WEİDNER.
Okuyucusuna köy ve şehir hayatını yaşatan, kitabın her bölümünde bir nefes uzağınızda hissettiğiniz Muhtarı, Bekçiyi, Güvercini, Berberi, Cenneti ve Cennetin oğlunu parmak uclarinizla dokunmanizi sağlayan, her bir gölgeyi kendinize ayna hissettiren bir roman.
Hâlâ okuyorum, ilk bölümde içinde bulunduğum yirmi birinci bölüme, beni köyden, şehrin kalabalık caddelerine koşturan, ıssızlığı, devletsizliği yaşatan, kendinize "yok olan ben miyim?" Sorusunu sorduran bir roman.
*Okuyun efendiler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
*Koçero... Bir dağ rüzgarı..
O Kızılırmağın tezenesi, kendi çağının öfkesi, onun her kavgası bir şiirdir.
O halkı için; Acıyı Bal Eyleyen.. / O yüreği sızlayan, romanı iyi bitmeyecek olan..
O Nurhak'lardan Temmuz oğluna ağıt, ağıt emek taşıyan.
“Evet ben bir köylüyüm ama köy romanı yazmak için köylü olmak yetmez. Kent insanının aylaklığını anlatmak ki bunun batıdaki karşılığı bohemliktir, çok daha kolaydır. Ben İstanbul’da okudum. Bu yüzden biraz İstanbul hasretimi gidermek, biraz da yaşadığım gariplikleri yansıtmak isterken ortaya Aylak Adam çıktı.”
Yusuf Atılgan kendi romanı için bu sözleri söylerken biz Aylak Adam'ın sayfaları içinde kaybolmaya çoktan başlamıştık bile.
Aylak Adam bizim için sistemi reddeden, sırada ligi aşmış, cesur, korkusuz dünyalar aralayan 50 yaşında Aylak birisidir.
Yusuf Atılgan Anayurt Otelini küçük bir sehirde konu alırken Aylak Adam'ı büyük bir şehirde ele almıştir.
Kısacası hep aynı temayı, toplumun baskılarından bunalmış, ötekileşmiş, uyumsuzlaşmış insanları gözlemiştir.
*ince kıyım Mutki tütünü sarıpta oku.. derdi dostum bu kitabı ilk raflarda gördüğümden sonra çantamda eksik etmediğim, ekmegimden suyumdan nice tuttuğum baş tacım.
Ahmed Arif yürek işçisiydi benim için.
Onu okudukça tanıdıkça biraz daha benimsemiş yürüdüğü yolları okuduğu gazeteleri bile arar olmuştum. Ankara'da kaldığı yıllar da Esat'ta, Karanfil'de, Konur'da.. Diyarbakir'da postane köşelerinde onu arar olmuştuk.
Üniversitenin ilk yilinda Cebeci mezarlığını baştan sona tavaf etmiş Ahmed Arif'i dergâhına (mezarlığına) ulaşmaya calismistik.
Toprağına el sürüp karanfil tohumlarını serptiğim, başucuna not ilistirdiğim. Yani başında şiirler seslendirip mektuplarını okuduğum adam.
Bu kitapta Leyla Erbil'in olan kızgınlığım hâlâ bir nebzede olsa duruyorken neden yaşadığı yıllarda Ahmed'in zor durumlarını aşkını sevgisini görmezden geliyordu. Ahmed sürgünde iken onun canını bu denli yaktığını. Yine de Leyla Erbil'e minnet borcumuzun olduğunu hatirlatmam gerekecektir. Yoksa bu şiirleri bu aşk ve bu kadın olmadan nasıl okuya bilirdik ki..
Her mektubunu içinde bulunduğu konum ve koşulları ile anlatan postacı yolu beklerken yaşadığı coğrafyada yine gerçekliğini anlatan; Anı, günlük, mektup tarzında toplamda 240 sayfalık aşk kitabi bu.
-iyi okumalar..
*Ben ona Hazreti Ahmed Arif diyorum.
Gerçekçi, eşitlikçi, halk şiirleriyle Ahmed Arif'i dizelerinde tanıdığımız, filmlerde öykülerde romanlarda onun varlığını her yerde hissettiğimiz Yılmaz Güney'in Arkadaş filminde 70-80'li neslin hayatına giren Türk şiirinin duayeni.
Ahmed Arif.. kendi döneminin mücadeleci ruhu ile ele aldığı ve bize bıraktığı tek kitap olan Hasretinden Prangalar Eskittim eseri benim gibi bir çok okurun başucu kitabı olduğuna inanıyorum.
Bu kitabın yanı sıra kendi sesinden seslendirdiği şiir albümüde en az kitabı kadar ruhumuza işler size gerçekliği aşkı coğrafyayı.. kansiz.. kavgasız.. silahsız anlatır.
