bibliophage
@Bbibliophage
18 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Öncelikle kitap hakkında birçok kötü yorum okudum fakat şöyle bir açıklama getirmeliyim ki her kitap edebi bir değer taşıyacak diye kaide yok. Kitap daha ziyade 17 yaşındaki bir kız çocuğunun günlüğünden alınmış derlenmiş kitap haline getirilmiş gibi. Gerçekten sürükleyici bir dil kullanılmış ve hikâyede zaman zaman şaşırtıcı olaylarla da karşılaştıkça sürükleyicilik daha yoğun bir hâl oluyor. Zamanınız geçsin , kafanız dağılsın istiyorsanız okumalısınız.
Kitabın ilk sayfasındaki mektubun kesinlikle dikkatli okunması gerektiği taraftarıyım çünkü bütün kitap bu mektup üzerine kurulmuş bulunmakta. Dili başlarda ağır gelebilir konu birçok farklı karakter bulunmasından dolayı anlaşılmaz kafa karıştırıcı bir hâl hâline gelebilir ki öyle de oluyor fakat kesinlikle ısrarcı ve kararlı davranıp okunmalı çünkü kitabın sonunda bu kararlılığa ve ısrarcılığa değdiğini görüceksiniz. Gerçekten hayatımdan geçen muhteşem bir kitaptı .
Kitabın ilk iki bölümünde gerçekten sıkılarak , kopa kopa, parça parça, aralıklı zamanlarla okudum. Fakat sonradan elime alınca süreklilik arz etmeye başladığını fark ettim. Aynı zaman diliminde yaşanan o kadar farklı hayatların muhteşem akılalmaz bir vesileyle karşılaşması , aynı hayatları paylaşmaya başlayıp bu iki farklı hayatın birbirleri arasında geçen hem iyi hem kötü alışverişi , insanların sırf gelecek ihtirasları için kendi o anki hayatlarının nasıl farkında olmadan kaçırdıklarını o kadar samimi o kadar içten bir üslupla anlatmış ki Livaneli herkesin mutlakla okumasını tavsiye ederim.
Kitabın başlarında sanırım sıkıcı bir kitap alt tarafı bir kadının-Nermin- bir çocukla -tuğde- geçirdiği beş günü anlatıyor ne kadar farklı ne kadar etkileyici ya da ne kadar kendimi bulabilirim ki diye başladığım ilerledikçe de yanımdan hiç ayrılmasını istemediğim beni olağanüstü şaşırtan bir kitaptı. Başka hangi erkek yazar bir kadını gerçekten bir kadın gibi bu kadar iyi tanıyabilir bu kadar kendinizi bulmanıza sebep olabilir bilmiyorum. Kitabın dili denemelerdeki gibi sade ve akıcı. Sanki her gün bir arkadaşınızla dertleşiyormuşsunuz hissini size fazlasıyla sağlıyor. Umarım sıkılıp yarısına gelmeden bırakmazsınız.
Kitap sürükleyici ve yarı kapalı bir dille yazılmış aslında ama okuyucuyu zorlayan , sıkan bir tarzda değil. Kitabın ilk iki öyküsünü beğendiğimi söyleyemem fakat geriye kalan tüm öyküleri ve masalları gerçekten çok beğendim. Özellikle " Bahtiyar Köpek , Çilli , Dekolman " adlı öyküleri ve " Devlerin Ölümü , Koyun Masalı , Sırça Köşk" adlı masalları ayrıca çok çok sevdim. Halkın yapılan kötülüklere karşı sessiz tutumu , kendini kurnaz zanneden fakat aslında hiçbir şekilde kurnazlıkla alakaları olmayan insanların davranışları, insanların -bazı insanların- ellerindeki güzellikleri nasıl yok edebildikleri ve daha bir çok farklı konular ele alınmış kitapta. Umarım ilk iki öyküde sıkılıp bırakmazsınız.
