Akakiakakiyevic
@Beawulf
Hikaye bu ya.
44 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Ben,çağdaş bir kentsoylu olmadığım için,içinde debelendiğim manasızlık evreninden kurtulabilmek gayesiyle doğaldır ki psikoloğa filan gitmedim.
Acıları arkada bıraktığımı sanıyorum her seferinde.Oysa insan ister Savaştepe’de zeytinlikler arasında olsun ister Utrecht’te bir kafeteryanın sıcak salonunda kendisinden kurtulamıyor.Ankara’da heybeme doldurduklarımı ne Savaştepe’nin zeytinliklerine,ne de Utrecht’te bir kanalın kenarına bırakamadım.
Edebiyatı seven ve bunu da göstermekten hoşlanan bir Alman generali : “Gördünüz mü?” demişti subaylarına.”Bu kurbağa yiyicileri Balzac’ın yurdunu savunmaktalar.”
“Ne yazık! Bazı ruhlar mutluluğa karşı çıkar,onların mutlu olma yetenekleri yoktur,mutluluğu yaşamayı beceremezler.
Bir senfoni içinde uyumsuzluk yaratıp yaratmadığımı bilmek isterdim”
“Bazı insanlar bize iyi gelir;gülüşleri dünyamızı aydınlatır,sesleri içimizi ısıtır,bakışları yaşama sevinci verir.Bazı insanlar şifadır Nevzat Bey.İnanın abartmıyorum,böyle insanlarla karşılaşmak büyük şans”
