..Hayat bizimdir;ona istediğimiz şekli vereceğiz.Ve o şeklini alırken,kendi şarkısını yapacak.Fakat fikre,sanata hiç karışmayacağız!..O hayatın içinden fışkırır.Hele mazi ile bağlarımızı kesmek,garba kendimizi kapatmak!Asla! Ne zannediyorsunuz bizi? Biz şarkın en klasik zevkli milletiyiz.Her şey bizden bir devam istiyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben,çağdaş bir kentsoylu olmadığım için,içinde debelendiğim manasızlık evreninden kurtulabilmek gayesiyle doğaldır ki psikoloğa filan gitmedim.
Acıları arkada bıraktığımı sanıyorum her seferinde.Oysa insan ister Savaştepe’de zeytinlikler arasında olsun ister Utrecht’te bir kafeteryanın sıcak salonunda kendisinden kurtulamıyor.Ankara’da heybeme doldurduklarımı ne Savaştepe’nin zeytinliklerine,ne de Utrecht’te bir kanalın kenarına bırakamadım.
Edebiyatı seven ve bunu da göstermekten hoşlanan bir Alman generali : “Gördünüz mü?” demişti subaylarına.”Bu kurbağa yiyicileri Balzac’ın yurdunu savunmaktalar.”
“Ne yazık! Bazı ruhlar mutluluğa karşı çıkar,onların mutlu olma yetenekleri yoktur,mutluluğu yaşamayı beceremezler.
Bir senfoni içinde uyumsuzluk yaratıp yaratmadığımı bilmek isterdim”
