Kitaplara Fısıldayan Kız
@Becradem
Mühendis ama azıcık edebiyatı, biraz da dil öğrenmeyi seviyor. Yeniden doğsa Fransız Dili ve Edebiyatı okurdu ama şimdilik mühendis olmak ile yetiniyor. :)
Araştırma Görevlisi
PhD. Ögrencisi - Endüstri Mühendisliği
260 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gogol tarzı her zaman beni mutlu etmiştir. Okurken sanki görüyor gibiyim. Sanki hiç gitmediğim şehrin sokaklarını yıllardır yürümüşüm de yeniden görüyorum gibi hissettiriyor yazar. Neva bulvarı ve Petersburg'un diğer sokakları gözüme daha güzel görünüyor Gogol yazıyorsa.
Bu kitabında iki hikayeden bahsetmiş yazar. İki ayrı karakterli erkeğin iki ayrı şehvet duygusunu anlatmış. Sonları çarpıcı idi. Keyifle okumalar dilerim.
Reklam
Son 5 sayfayı 3 kere okudum diyebilirim.
Spoiler vermek istemem ama okuduklarım tarihte gerçekten yaşanmış oldukları gerçeğini hatırlattığı için üzdü. Bir çocuğun gözünden masumiyet dolu ifadelerle; soykırım anlarının anlatılması perişan etti diyebilirim. Çocuklar masum varlıklar ve içlerinde kötülük barındırmazlar, bizler yüklemediğimiz müddetçe. Dünyada yaşananları kendi gözlerinden görerek yorumlarlar, bizim gibi grileri yoktur. Bir çocuğa ırkçılığı anlatamazsınız, renginden veya dininden ötürü veya her neyse; birinin kendinden ayrı ve dışlanmış biri olduğuna, o kişiyle arkadaş olamayacağına onu ikna edemezsiniz. Ama biz büyükler öyle değiliz. Fuhrer (Hitler) isterse bir milleti yok edebiliriz, cayır cayır yakabiliriz, üstelik iyi insan olmaya da devam ederiz.
Yazar kitabı iyi ki kısa tutmuş, sonu da hemen bitmiş diyorum. Sarsıcı bir kitap, ödül kazandırmış olmayı hak etmiş gerçekten. Keyifle değil ama akıcı şekilde okuyabilirsiniz, güzel işlenmiş.
Her zaman Rus edebiyatını sevmişimdir. Çehov'un anlatımı duygusal anlamda erkeklerin basit bakış açısı gibi görünse de çok etkileyici idi. Ana karakter doktor Andrey Yefimıç sıradan biri, her gün aynı şeyleri yapan, aynı sıkıcı insan, fakat beklenmedik derecede derin düşünceli aynı zamanda. Akıl hastası Dmitriç ise sen hastaysan ben de senle hastayım dedirtecek akıllılıkta. Ben de delirsem nasıl olurdu diye düşünüyorum bu karakterle. "Her insan kendi kısır döngüsüne girdiğinde ölür aslında" basit ama derin bir cümle.
Kısa sürede okursunuz diyemeyeceğim, okurken biraz düşünüyorsunuz kendinizi. Ama keyifli bir kitap olmuş. Sonunu tahmin edebiliyorsunuz ama yine de vah vah dedim. Etkili, başarılı, öz.
Ana karakterimiz Profesör Persikov, zoolog ve dahidir. Üreme hızını arttıran bir kızıl (?) ışın keşfeder ve olaylar gelişmeye başlar. Kitapta her şey kızıl olduğu için kızıla dikkat çektim.
Dahi profesörümüz deneylerini bitirmeden, devlet henüz netleşmemiş bilgiyi kendi çıkarları uğruna kullanmak ister. Ve yanlış bir politika ile sonuç kaos olur. Kaos da hiç bir suçu olmayan Persikov'a patlar.
Ustalık eseri Ölümcül Yumurtalar kitabını ara ara okumak gerekir bence. Sanki her defasında başka şeylere dikkat edilecekmiş gibi geliyor bana, sitede yazılan incelemelerden ötürü.
Bir kaç gece içinde bitebilecek, başları biraz sıkıcı, sonlara doğru olayların gelişmesi ile heyecanın arttığı bir kitap olmuş. Bilimkurgu muydu bilmiyorum ama gerilim yarattığı kesin. Ayrıca özellikle bir kaç sayfada midem bulandı diyebilirim (spoiler vermek istemem).
Keyifle okumalar dilerim.
Bestseller olmuş, hatta filme çevrilmiş kitap serisinin ikinci kitabını okudum. Birinci kitabına yetişememiştim, ben bu popülerliğı duymadan çoktan film olmuştu. Filmin devamı olan bu kitap çok hoşuma gitti. Yazar, ölümün etkisini çok güzel anlatmış. Hayatta kalanların ardından yaşanılan acılar gerçekten üzüntü vericiydi.
Başrolümüz Lou bizi bazen güldürüp bazen de çokça hüzünlendiriyor. Yaşadığı gelgitlere hak veriyorum, sevdiğin insanı kaybetmek acıların en büyüğü, psikolojide bile yeri var. Her neyse, popüler kitapların hepsi de vasat değil yahu!
Keyifle okudum, keyifle okumalar dilerim.
Reklam