Bedir Ozben
@Bedi_r
"En uzun yoldur insanın içi!"
Kafka’nın değişim eserinde hayvanlaşan hayat anlayışımızı kaç kişi anlayabildi ki, intihar etmek için çabalarını kaçımız düşündü ki.Zweig’in, tanrı’nın bileklerinden tuttum derken, “kaderime ben hakimim” demek istediğini.dostoyevski’nin kumar tutkunluğunu.Kaçımız biliyor."gecenin mahremiyetini yırttım” derken rimbaud’u kaçımız anladı, verlain korkularının kendini uyutmadığını, nietzsche otel odasında kusmukları içinde ölürken yanında hiç kimsenin olmamasını,farabi mutluluk teorisini kalem alırken mutsuz olduğunu kaçımız düşündü ki?Tarih deliliklerle dolu.
sanat anlayışını hayatları ile kıyasladığınızda kaç sanatkar, kaç yazar, kaç şair, aklımızda hayal etmiş olduğumuz şekilde yaşadı ki?
sanat delilik ister demiyorum, ama sanatkar deli olabilir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
+Bu gece bir rüya gördüm olric!
-Hayırdır efendimiz?
+Gençler iniyordu dağlardan, silahları yoktu ellerinde. Munzur çayının kenarında onları karşılıyordu silahsız askerler ve analar yemek pişiriyordu devasa kazanlarda, ağıtların yerini almıştı türküler. Sonra anaların zılgıtları yankılandı dağlarda, dağdan inenlerle halaya durdu askerler.
-Sakıncalı düşler görüyorsunuz bugünlerde efendimiz!
+Barışı düşlemek sakıncalı mıdır olric?
-Barış demeyin efendimiz, savaş tanrıları duyarsa biteriz.
+O zaman susalım olric!
-Susalım efendimiz!
#oğuzatay
Eğer her şeyi bilmekten hoşlanan ama hiçbir şey öğrenmek istemeyen şu kalabalık güruhtan biri günlük konuşma esnasında ölümden sonra hayatın devam edip etmeyeceğini sorarsa en uygun ve haddi zatında en doğru cevap şudur: "Öldükten sonra doğmazdan evvel neysen ve nasılsan öyle olacaksın." Çünkü bu zorunlu olarak bir başlangıcı olan varoluş türünün bir sonunun olamayacağı iddiasının saçmalığını akla getirmektedir; fakat buna ilave olarak o iki varlık ve dolayısıyla iki yokluk türü olabileceği imasını da içinde barındırmaktadır.
