Bugün çıkarıp atığım sırtımdan, bir giysi değil, kendi ellerimle parçaladığım ten. Ardımda bıraktığım, bir düşünce de değil, açlık ve susuzluğun tatlandırdığı bir yürek.
Ne çok sevdik seni. Ama suskundu sevgimiz ve üstü örtülüyor. Oysa şimdi yüksek sesle ilan ediyor varlığını sana ve açığa çıkmış duruyor önünde. Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.
Bir kadının namusunu kaybetmesinin geri dönüşü yok... tek bir yanlış adım kadının dünyasını karartıyor... kadının iffeti güzel olduğu kadar kırılgan da oluyor... karşı cinsin değersiz mensuplarına karşı davranışları ne kadar dikkatli olsa azdır.