Berna Kaya

Hayatımın en mutlu anıymış,bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi?
Reklam
Dayasın düşman vatanın bağrına hançerini Elbet bulunur kurtaracak bahtı kara maderini.
Hayat ne kadar da hayret verici şeylerle doluymuş. Birkaç gün önce yanımda biri ağlasa, mutluluk gözyaşları dökülüyor sanırdım. Bugün, duyduğum kahkahalar bile kulağıma yasmış gibi geliyor!
Mutluluk ve neşe ne kadar güzelleştirirmiş insanı! Kalp aşkla dolup taşarken onu başkasının kalbine dökmek istermiş insan, her şey neşeyle dolsun, herkes gülsün istermiş. Ah bu mutluluk ne kadar bulaşıcıymış!
Sayfa 78·Kitabı okudu
Beni güzel hatırla! bunlar son satırlar... farzet ki, bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından ya da bir yağmur sel oldum sokağında sonra toprak çekti suyu... kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için. uyandın ve ben bittim...
Sayfa 133·Kitabı okudu
Reklam