Hayat ne kadar da hayret verici şeylerle doluymuş. Birkaç gün önce yanımda biri ağlasa, mutluluk gözyaşları dökülüyor sanırdım. Bugün, duyduğum kahkahalar bile kulağıma yasmış gibi geliyor!
Mutluluk ve neşe ne kadar güzelleştirirmiş insanı! Kalp aşkla dolup taşarken onu başkasının kalbine dökmek istermiş insan, her şey neşeyle dolsun, herkes gülsün istermiş. Ah bu mutluluk ne kadar bulaşıcıymış!
Beni güzel hatırla!
bunlar son satırlar...
farzet ki, bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından
ya da bir yağmur sel oldum sokağında
sonra toprak çekti suyu...
kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için.
uyandın ve ben bittim...