Yanımda ağzını açmadan yürüyen ,karsimda ses çıkarmadan çalışan bu adamdan ne öğrendiğimi iyice bilmediğim halde bana senelerce ders veren birinden ögrenebilecegimden daha çok şeyler öğrendigime emindim.
Çünkü insan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı.İyiliği de kötülüğü de ,acıyı da mutluluğu da ,korkuyu da sevinci de unuturlardı.O yüzden aynı hataları tekrarlarlardı.