Osmanlı Cemiyetinde siyasi meselelere şamil bir meşru itiraz teorisinin eksikliğinin izlerini bugün dahi tenkide karşı duyulan tahammülsüzlükte ve diğer taraftan aydınlarımızın kolayca temel inançlarından cayabilme istidatlarinda görmek mümkündür.
En güçlü hükümetlerin başında olan insanlar cuma günleri uygun eylem çizgisini tartışmak ve bir çizgi oluşturmak için toplanır ve aldıkları kararın bir dayanağı olup olmadığını anlamak için pazartesi günü borsa yeniden açılana kadar öylece titreyerek beklerler.