Gökmen Yapar
@Bgyapar
Conquer yourself before conquering the world.
46 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gökmen Yapar
, 2025 okuma hedefini ekledi.2025 OKUMA HEDEFİ
6/36 kitap - %17 tamamlandı
6 kitap okudu
36 kitap
952 sayfa
0 inceleme
7 alıntı
Ben maskeyi, sadece balolarda takarım baylar. - Spoilerlı2024 Okuma Raporları
Bay Golyadkin, kesik, gerçeklikten beni koparan sahneler, nefes nefese yaşanan absürt olaylar ve, final.
Dostoyevski’nin az bilinen, epey eleştirilen kitabı Öteki. Ben, kelimenin tam anlamıyla bayıldım. Bu kitaptaki konuya “ he iki karakterliymiş, hastaymış” deyip geçenler bir daha Dostoyevski okumasınlar. Çünkü bu, bir çift karakter mevzusundan derindir.
Golyadkin, her yerde “ aman, ben maske takmam ha, maskeyi ancak maskeli balolarda takarım “ derken, yazıktır ki, maskenin ta kendisi olmuştur. Eleştirdiği, o, sözde yüksek erdemiyle tepeden bakıp yadırgadığı ne varsa kendi bunları en yüksek sınırda yapmaktadır. İroniktir ki ikinci Bay Golyadkin, bir yandan olmak istediği kişidir. Fakat olamaz. Bundandır erdem değerlerine sığınışı. Peki zorunda yapılmış iyilik, iyi duruş, gerçekten erdem midir? Golyadkin buna evet diyecek olsa da yarattığı, yani bir deyişle var etmek istediği ikinci Golyadkin “ sözde “ inandığı her şeyin zıttıdır.
Bu çelişki mutlaka düşünülmeli. Golyadkin her yerde. Önce onu ruhumuzun karanlık dehlizlerinde bulup çıkarmalı. Sonra onu toplumda aramalı. Bulmalı. Ona göre dikkat edilmeli. Bizim ataların da bir sözü var: “ kim en namusluyum diyorsa bilin ki o en namussuzdur. “ bu cümledeki “ namus “ yerine herhangi bir değer konulabilir. Kişi, en çok eksik yanını kapatmaya çalışır.
Küçük İnsanların Hikayesi - Spoiler içerir.2024 Okuma Raporları
Ana karakterimiz Makar Devuşkin. Yoksul mu yoksul. Apartmanın birinde, bir mutfağın köşesinde, alt seviye bir memur olarak yaşamakta.(mutfağın köşesine perde çekilmiş ve bir oda yapılmış)
Varenka, namıdiğer Varvara Alekseyevna’ya aşık. Varenka, uzaktan akrabası. Yan, belki de karşı apartmanda oturmakta. Yaş olarak oldukça genç. Fakat Makar, orta yaşlı. Birbiri arasındaki mektuplaşmalar ve Varenka’nın notları, anıları, ile geçiyor roman.
Makar’ın yoksulluğu fakat buna rağmen ödün vermediği gururu, aşkı, işte bunlar beni özdeşleştirdi ana karakteri ile. Varenka da onu seviyor. Fakat bazı anlar aşık, bazı anlar ise dost, kardeş gibi. Mektuplar okunsa “ ne münasebet! “ diyecek cinsten. Belki yanılıyorumdur, aradaki yaş farkından oluşan saygısından ve şahsi kadınlık namusundan ötürü ( kastettiğim müstehcen bir ifade değil) böyle yapıyordur. Neticede Varenka, zengin fakat kaba saba bir adam ile evlilik kararı alır. Belki içinde sadece yoksulluktan kurtulma ve daha rahat bir hayat yaşama hayali vardır. Makar, arkalarından koşacağını söyler. Belli ki şaşkındır. Onun dışında dertleşebileceği kimsesi yoktur. Topluma yabancı ve ötekidir. Aşkını da bu yalnızlık doğurmuş olabilir. Sarılacak tek dal. Makar, düğün hazırlıklarına da yardım eder? Ardından büyük pişmanlıkla hata olduğunu söyler.
Sonrasında gerçekten Varenka’nın peşinden gitti mi? Sanmam. Sadece bir çırpınış ve son çığlıktı onunki.