Bibliyoterapi33
@Bibliyoterapi33
Gittiğiniz okullar size yetmeyecek, deliler gibi kitap okuyun!
Mardin
631 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Lübnanlı yazar Amin Maalouf kitaplarında tarihi ilmek ilmek işliyor. Son İslam ülkesi Granada'nın düşüşü...
Granada'dan Fas'a, Fas'tan Kahire'ye, Kahire'den Roma'ya... Dönemin siyasi çalkantıları... Bastığın toprak değişecek, konuştuğun dil değişecek, kimliğin değişecek sen kendini hiçbir yere ait hissetmeyeceksin; sadece hikâyenle var olacaksın. Leo'nun durumu tam da bu. Nadide ve eşsiz bir kitap okunmalı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kuzey Afrika ülkesi Mısır'da, ataerkil bir düzende çaresiz ve yalnız bir kadının dramı. Asıl mesele trajik bir durumu vurgulamak değil; hayatta kalmanın bedeli, toplumsal katmanların acımasızlığı...
"Sokakta yürürken bile bir şey olmasını bekliyormuşcasına sürekli ardıma baktım, ama pencerelerle kapılar eskisi gibi sımsıkı kapalıydı."
Oysaki sahiplenen bir el yeterliydi.
Müşterek taraflarımız çok Raskolnikov.
Suç ve Ceza çığır açan bir roman. Raskolnikov, cesur bir karakter ve ruhu haksızlığa gelmekle harmanlanmış bir üniversite öğrencisi. Raskolnikov'un ruhuna tanıklık ettikçe birçok şeyi sorguluyorsunuz ve karakterin ne kadar haklı olduğunu anlıyorsunuz. Aslında Raskolnikov suçlu değil tek suçu kocakarının masum kız kardeşini de öldürmektir. Nedense buna pek takılmadım çünkü gerçekte o kadar merhametli o kadar faziletli bir insan ki... Onun gibilerinin önünde saygı duruşuna geçmek lâzım. Bir topluma ayna görevi oluyor bir bakıma. Onun penceresinden bu kaosu, bu düzeni anlıyorsunuz. Raskolnikov aslında Yaşar Kemal'in İnce Memed'i.
Tarih sahnesine bir adam çıkar hikâyesi dillerden dillere dolaşır, vücut bulur ve sonraki yüzyıllarda okurların eline düşer, onu okursunuz. Ki bu İran'ın Nişabur kentinden Ömer Hayyam'dır. Özbekistan'ın Semerkant şehrinden İran'a kadar ortaya çıkan bir hikâye, bir hayat. Tabii ana konu Ömer Hayyam'ın Rubaiyat'ının çerçevesinde gelişiyor. Semerkant'tan İran'a doğru yol alacaksınız. İran tarihine, entrikalarına, mücadelelerine şahit olacaksınız. Ve diyeceksiniz ki: "Yüzyıllar boyunca Orta Doğu hiç ilerlememiştir. Hep devrimler, darbeler, reformlar... Ama nihayetinde bir arpa boyu yol gidilmemiştir. Çünkü gelişmemiş coğrafyalarda her zaman darbeler ve devrimler boy gösterir."
"Küçükken bıçakları saklardım."
Duygu, 1-0 önde hayata yenik başlamış küçük bir kız çocuğuydu. Tek isteği, huzurlu bir ailede çocukluğunu doyasıya yaşayıp büyümekti. Annesi canıydı, meleğiydi, onu hayata bağlayan en güzel varlığıydı. Ne yazık ki hayat ona bu seçeneği sunmadı, bir yumru gibi kaldı boğazında çocukluğunu doyasıya yaşayamaması, annesini mutlu görememesi...
İçinde şefkat ve sevginin olmadığı bir evde büyüyordu, babası annesini her dövdüğünde canından can gidiyordu, kanı emiliyordu sanki.
Babası onu seviyor ona oyuncaklar alıyordu fakat neden annesine kıyıyordu, çözemiyordu: İyi bir eş miydi? Yahut İyi bir baba mıydı?
Bilemiyordu... Babası onun gözlerinde ne siyahtı, ne de beyazdı griydi sadece buğulu bir gri...
Ve zaman geçti, Duygu biraz daha büyüdü liseye giden bir kız oldu sorunlar bitmedi YGS sınavına girmeden bir gün önce korktuğu başına geldi.
Babası, annesini 7 kez kalbinden bıçakladı.
Düşünün 18 yaşında genç bir kız üniversite sınavına girmeden bir gün önce babası tarafından annesi bıçaklanıyor fakat o kız o zorluklara rağmen sınava giriyor, optikte baba adı kısmı çıkıyor...
Yarası, acısı... İnsan ne diyebilir.
21. yüzyılda bu tarz olayların yaşanıyor olması üzücü. Dilerim her çocuk mutlu büyür, çocukluğunu yaşamış olur...