Ömür Hanım, ışık hecem,’mihrap sırrım’
Gökyüzünün mavi kanını doldurup ağzıma
Gecesi gündüzünden yüce bir zamanda
Buydu, boynundan topuklarına yazdığım.
Sen istiyorsun ki, kucağında yaşadığın dünya hep aynı kalsın, havan aynı, suyun aynı, dekorun aynı... Bu mümkün mü? Mümkün değil , çünkü hayatın kanunu değişmek. Zaten zindanında yeni pencereler açılmazsa boğulmaz mısın?