Koca ormanda tek başına kalan Bürebay, hayvanların bu tutumuna çok üzülüp hepsine düşman oldu; ama yine de eski sesine kavuşmak ümidiyle her gece Ay kızı için yüksek tepelerde yürekleri titreten, duyanların kanını donduran özlem dolu sesi ile ulumaya devam etti.
“Meşelerden üzü beri
Ne yürüyür bu yalquzaq?
Gören kimi deyib gelir?
Senden uzaq!.. Menden uzaq!..
Göye üz tutub uluyur,
Ay qorxudan çıxa bilmir.
Ulduzlar diksinir göyde,
Gözlerine baxa bilmir.”
“Ben kadınım yavrum, hakiki kadın! Erkek cinsinin kadınlara fizyoloji ve psikoloji itibariyle tefevvukunu ilan eden felsefi nazariyelere inanmanın modası geçmiştir. Kadınlar arasında da bir ‘Cingöz Recai’ çıkabilir!”
Tefevvuk:Üstünlük
Nazariye:Kuram
Morg neden tek heceli bir kelime, o gün anladım. İki heceli olsa çıkmaz insanın ağzından. Bir kerede söylüyorsun, boğazına takılıyor, sonunu duymuyorsun.
Bir sabah uyandım ve sen öldün. Haber bana kuş olup ulaştı. Ecel kuşu diye bir kuş varmış, bilmiyordum. Haberi boynunda kara bir zarfla, o getirdi. Katladığın yerden açıp baktım, “Sevgilim ben öldüm, hoşça kal” yazıyordu.