Sevcan
@Birmusaviresor
Şu anda okuduğu kitaplar
Aramak, bir amacı olmak demektir. Bulmakta özgür olmak, dışa açık bulunmak, hiçbir amacı olmamak. Sen, ey saygıdeğer kişi, belki gerçekten arayan birisin, çünkü amacının peşinde koştuğundan hemen gözünün önündeki bazı şeyleri görmüyorsun.
Reklam
Ayşe Kulin'in kaleminden bir köprü hikayesi. Öyle bir hikayeki son sayfası hariç heryeri ayrı hüzün dolu. 240 sayfaya sığmış belki 40 yıllık hüzün. Kitapta valinin ismini hiç görmedim ama hikaye Süper vali Recep Yazıcıoğlu'nun hikayesi. Fırat nehrinde yapılamaz denilen köprünün yapımı için devlet ve yöre halkı bir olmuş. Hem yapmaya çalışmış hemde kendi yaptıklarına inanmadıkları için sadece valiye saygılarından ses çıkarmadıkları 4 yılın sonunda iki yakayı birleştirmişler.
"Köprü, dünyayı ısıtan, ışıtan sevgiyle gönenirken vali, Bayram ve Öksüz, Başpınar istikametine dönüp yan yana yürüdüler üzerinde, yeni bir güne hazırlanan ufka doğru."
Sanki bende o tepede vali gibi yere çömelip köprünün birleşimini izlemiş gibi heyecanlandım. Maalesef bazı sayfalarda ağlamamak için çok zor durdum hemen kapattım. Düşünüyorum da herşeye rağmen bu vatan için bir şeyler yapmaya çalışanlar olmasa halimiz nasıl olurdu acaba. Her karış toprağına canı pahasına sahip çıkanlara haklarını nasıl öderiz bilemiyorum
4 günde okudum vakti olan daha kısa sürede okuyabilir, keyifli okumalar dilerim
Sarah Jio beni ağlatan ender yazarlardan. Sayfaları o kadar çabuk okumak istiyorum ki hikayenin heyecanı, tahmin edemeyişim beni çok etkiliyor. Son bir senedir nasıl oluyor bilmiyorum sürekli 2. Dünya savaşı sırasında yaşananlarla ilgili hikayelere denk geliyorum. #Serenad ile başladı onda da çok üzülmüştüm sanırım bu nazi Almanya'sıyla ilgili okuduğum 4. kitap. O kadar nefret duyuyorum ki yapılanları asla aklım almıyor. Savaşları başlatan erkekler ama en çok etkilenen kadınlar ve çocuklar oluyor. Savaş hikâyelerinde ölüm gerçekten en kolayı. Yapılan zulmü, savaş gerçeğiyle yaşamaya çalışmayı tahayyül bile edemiyorum.
Okumak isteyenler için tabiki tavsiye ediyorum. Bu arada Sarah jio okuyanlar bilir hep iki hikayesi vardır. Bu kitapta iki hikayeye de çok üzüldüm kendimi iki kadının yerinede koyamadım, koyduğumda çok ağladım.
Ağlamak istemiyorsanız okumayın
Sevgili kitap severler, bu kitaptan şikayetçiyim. Sabahın 6'sında beni ağlattı. Uzun zamandır bir kitap için ağlamamıştım. Sarah Jio nasıl bir aşk yaşıyor da böyle hikayeler yazıyor asla anlamıyorum. Her kitabı o kadar güzel ki hangisi en sevdiğiniz diye sorarsanız asla seçemem. En hızlı biten kenarda bırakamadığım ender yazarlardan. Kalemine sağlık
Bu hikaye üç kişilik bir acı aşk hikayesi ama asla aklınıza gelecek türden değil. Yarım kalan, eksik kalan üç farklı aşk ama tek hayat. Her birinin yerine ayrı ayrı koyduğunuzda kendinizi nefes almanızı zorlayabilir. Son sayfaları o kadar hızlı okudum ki yine sonunu tahmin edememiş oldum. Cinayet çözmek, Sarah Jio ütopyasını çözmekten kesinlikle daha kolay.
Okumayı düşünenler için kesinlikle tavsiye ederim.
O kadar zor bir kitaptı ki benim için defalarca bıraktım elimden okumayacağım dedim ama sonunda bitirdim. Kitapta araya sokulan mesaj gerçek bir hikaye olduğunu gösteriyor ama inşallah gerçek değildir. Böyle karakterlerin sadece üzüldükleri için hiçbir ceza çekmeden mutlu olmayı hakettiklerini düşünmesi bana çok akıl dışı geldi. Ama kendini kaybeden birinin tekrar kendini bulması fikri de bir yandan iyi gibi. Bazı sahneler mide bulandırıcı olsa da sanırım okumaya değer...
Reklam