Kitaplara bakarsanız, kendilerini dinlerseniz, insanoğlunun esas vasfı akıldır. Onun sayesinde diğer hayvanlardan ayrılır. Beylik sözüyle, hayata hükmeder. Fakat kendi hayatlarına teker teker bakarsanız bu yapıcı unsurun zerre kadar müdahalesini göremezsiniz. Bütün telakkileri, hususi bağlanışları hep bu aklın varlığını yalanlar.
Her şey içinde karşıtının en azından tohumunu barındırır: Kış yaza dönüşür; yukarıya çıkan her şey aşağıya inmek zorundadır. Benzer şekilde, yang olmazsa yin de olmaz; tıpkı sıcak olmadan soğuğun, aydınlık olmadan karanlığın olmayacağı gibi.
"Sanki dünyam birden tersine dönmüş gibi. "
"Biliyorum" dedi. "Ama buna hayat diyorlar. "
Gözümdeki yaşı silerek, "Nasıl yani? " dedim.
"Tersine dönüyor, yükseliyor, alçalıyor. Bazen kendini tekrar ediyor, bazen korkutucu ve vahşi oluyor. Ama zaten yaşamak da bu."