Rüzgar mutlu
@Biryazarokur
Beni düşüneni yormuyorum.
Beni yoranı da düşünmüyorum.
Herkes bir gün kendinden bir parça bırakır.
Tıpkı sözlerimiz gibi.
44 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendine ait bir oda hepimizin bildiği gibi içinde sakladıği yaşamak isteyipte yaşamadığı güzel bir oda vardır herkesin beklediği bir hayal olsa hepimiz belki de o hayalin peşinden koşmak için çaba sarf ederiz ama gördüğümüz yaşamlardan yaşadığımız etkili travmalardan sonra git gide istediğimiz hayallerden vazgeçmeye yoluna gireriz bir ihtimal bile olumlu düşünürüz.
Ne yazık ki yaşadığımız dünya da kimse eski ben olarak kalmıyor çünkü insan her travmadan sonra olgunlaşiyor bir duvar örüyor oysa örmek istediği duvarın altında bile kalıyor bazen çoğumuz duvarlarımızı yikmak hata birine koşulsuzca güvenme duygusu istiyoruz ama elimizden gelenleri yapmak istesekte karşı tarafın ne istediğini bildiğimiz için soğuk oluyoruz tabiki sadece karşımızdaki insanlara değil herkese hata kendimize bile soğuk davranıyoruz.
Kendine ait bir oda görünen şu ki aslında hiç anlamadığımızı bize hatırlatıyor geçmişimizdeki yaşadığımız güzel anıları tekrarlayan çok güzel bir kitap tavsiye ediyorum kesinlikle.
"İstesem kulüphaneleri kapat, ama benim zihnimin özgürlüğünün üstüne kapatabileceğin ne bir kapi, ne de bir sürgü var."
Virginia Woolf
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hayatlarımız bir bütün üzerine kurulmuş bir ivme gibi.1000Kitap
İnsanlar hayatımıza bütünlüğümüzü tekrar kazanmamıza yardımcı olmak için gelirler. Çoğumuzun kendimizi yargılamakta kullandığımız sınır çizgisi çok dardır. Eğer tüm iyi bir yanda ve kötü öbür yandaysa, çoğumuz ortada yaşayacak, iyimizin ve kötümüzün küçük bir kısmını sahipleneceğizdir. Bizim insan kapasitesinin tüm alanında nasıl yaşayacağımızı ve bunu yaptığımız için kendimizi kötü hissetmemeyi öğrenmeye ihtiyacımız vardır. Her duygu ve dürtü tamamen insanidir. Biz ışığı kabul edebilmek için karanlığı da tam olarak kabul edebilmeliyiz. Tanrı, tanrısal öz, sevgi: Benim için hepsi aynıdır. Biz onları göremesek bile, onlar daima oradadır. Onlar bizim onları içimize davet etmemizi beklemektedir. Giriş kapısı kalbimizde bulunur. Var olan her şeye kalbimizi açmaya gönüllü olduğumuzda ve her şeyde kötü yerine iyiyi aramaya başladığımızda Tanrı'yı göreceğiz. Sevgiyi göreceğiz. Gördüğümüz şeyi seçenin biz olduğumuzu hatırlamamız önemlidir. Bir düzeyde, bu hayatta öğrendiğimiz tüm dersleri biz istemişizdir. Ne kadar korkunç olursa olsun, her olayın size verecek bir armağanı vardır.
Varlık sevinciAlıntı
Puan vermedi·312 syf.··
Beğendi
·2024 5. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 27 Aralık 2024 03:26
İnsanlar onlara mutluluk veren tüm şeylere, diğer bir deyişle biçime bağımlı olduklarını sanırlar. Yaşadıklarının evrendeki geçici olaylar olduğunu ve sürekli değiştiğini farkedemezler. Onlara göre şimdiki an, olmaması gerekirken olmuş olanlarla bozulmuş veya olması gerekirken olmamış olanlar nedeniyle eksik kalmıştır. Böylece, hayatın özündeki ezelden beri mevcut olan ve olan bitenin ve biçimin ötesindeki o daha derin mükemmelliği gözden kaçırırlar. O yüzden, şimdiki an"ı kabul edin ve tüm biçimlerden daha derin olan ve zamanın süremediği o mükemmelliği yakalayın.
Tek gerçek mutluluk, Var"lık sevincidir, ama bu mutluluk size herhangi olay veya bir biçim, mal, mülk, başarı veya kişi olarak gelmez. Dahası, asla sizin ayağınıza gelmez. O mutluluk, içinizdeki biçimsel olmayan boyuttan, yani bilincinizin kendisinden çıkar ve böylece gerçek kimliğinizle bir bütün oluşturur.
AlıntıAlıntı
Puan vermedi·64 syf.··
Beğendi
·2024 4. kitabı
·28 günde okudu
·Okunma: 11 Ağustos 2024 02:43
Annelerinin rahatsızlığı sebebiyle… evde birbirine sokularak uyuyan iki kardeşten küçük olanı, yıllar sonra çocukluk günleriyle ilgili şunları söyleyecektir:
“Yoksul mu yoksulduk. Küçük bir odada yaşıyorduk. Çoğu zaman yiyecek bir lokma ekmeğimiz olmazdı. Ayakkabılarımız da yoktu. Annem kimi kez potinlerini çıkarıp birimize giydirir, potinleri giyen de yoksullara dağıtılan çorbanın peşine düşer ve günlük tek aşımız olan çorbayı kapıp getirirdi.”
Annesinin ayakkabısını giyen bir çocuğun adımları nasıldır? Ayağından büyük olan ayakkabılar çıkmasın diye kısa ve çabuk çabuk!..
…
Yıllar sonra o küçük çocuk, yani Charlie Chaplin, sinema tarihinin en unutulmaz, en güzel komedi karakteri Şarlo ile annesinin ayakkabıları ayağından çıkmasın diye çorba almaya giderken attığı adımlarla bütün dünyayı güldürecektir,
kısa ve çabuk çabuk!..
Gülmek hayatın en güzel eylemidir.
Ve her ne varsa sizi bundan alıkoyan,
yok edin.
#CharlieChaplin