Stendhal'ın akıl yürütmesine göre uzun yalnızlık dönemleri aşkın gelişmesi için çok önemliydi, çünkü aşk tohumlarının ekileceği tarlalar, sadece can sıkıntısı ve karamsar düşüncelerle hazırlanabilirdi.
Aşk nedir, diye soruyorum kendime, eğer dış görünümlerin altında ve ötesinde bulunan iyiliği görebilmek için bir arzu, bir tür hayal gücüne dayalı yatırım değilde nedir?