İnsan hayallerine müdahale etmeyi sevmiyor fakat dış müdahaleler her zaman bir şekilde olaya dahil oluyor. Ne çok seviyoruz insanların hayallerine burnumuzu sokmayı.
İnsan hayallerine müdahale etmeyi sevmiyor bazen. Yarım kalan rüyayı hayal edip devam ettirdiğini sanmak gibi bir şey bu. Oluruna bırakıp izlemeyi daha keyifli buluyor. Ben de öyle yapıyorum.
Kapılar, bambaşka insanların yaşamlarına açılan pencerelerdi. Kimi sizi karanlığın gerisinde duran bir düşe götürmek üzere aralık duruyor, kimi de çevresinde oynayan neşeli çocukları, üstünde uçan kuşlarıyla, sonbaharda yapraklarını dökmüş bir ağaç olarak, yaşamı betimliyordu.