Burak Örgen
@Borgen
Hiçbir şeyi hissetmeye vaktin kalmasın diye meşgul olmak istiyorsun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çocuk kitabı gibi görünen ama aslında büyüklere çok şey söyleyen eserlerden biri. Kitabı okurken en çok hissettiğim şey şu oldu Hayatın gerçekten ne kadar hızlandığını fark etmiyoruz. Sürekli bir yerlere yetişmeye çalışırken yaşamayı unutuyoruz. Momo’nun insanları gerçekten dinleyebilmesi, kitabın en güçlü tarafıydı bence. Günümüzde en eksik kalan şeylerden biri bu olabilir. Gri Adamlar’ın zamanı çalması ise ilk başta masalsı dursa da biraz düşününce fazlasıyla gerçek geliyor. Özellikle modern hayat eleştirisini çok başarılı buldum. Anlatımı sade ve akıcıydı bazı bölümlerde çocuk kitabı hissi ağır basıyor ama verdiği mesajlar oldukça etkileyici. Bıraktığı his gerçekten güzel Zamandan tasarruf etmeye çalışırken hayatı kaçırmamak gerektiğini hatırlatıyor.
İlk kitabın o sakin ve melankolik atmosferini sevdiğim için serinin ikinci kitabına büyük bir merakla başladım. Bu kez hikayeler bana biraz daha duygusal geldi. Özellikle insanların geçmişi değiştirmekten çok, içlerinde yarım kalan duygularla yüzleşmeye çalışması kitabın en etkileyici tarafıydı. Yine aynı küçük kafedeyiz kurallar değişmiyor ama gelen insanların hikayeleri değişiyor. Her karakterin içinde taşıdığı pişmanlık, özlem ve sevgi hissi çok tanıdık geliyor. Kitap yine sade bir dille ilerliyor ve kısa sürede akıp gidiyor. O dingin atmosferi kahve kokusuyla birlikte hissettirmeyi başarıyor.
Serinin en sevdiğim yanı şu oldu:
Geçmişe dönmek mümkün olsa bile insanlar aslında zamanı değil, kalplerindeki yükü değiştirmek istiyor.
