Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek...
Biraz yorgunum.
Kavgaları birikiyor insanın, Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla.
Yaşımdan yorgun, Yaşımdan telaşlıyım bugünlerde.
Kaç yaşındayım sahi..
Saymadım, bilmiyorum.
Belki kırklarımdayım.
Belki otuzlarımda, belki de doksan sene yuvalandım.
Bu dünyanın sırtında, hiç bilmiyorum! Hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor!
Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vakit olmadı...
“zaman sayılmıyor sevgilim
hayat kaf dağının ardına çekildi
çiy taneleri kumlarda birer leyla masalı
yıldızlar başka avuçlarda terliyor
kimse kendinden bir yere gitmiyor
yaşıyoruz sessizce yaramızı severek.”