İnsanı doyuzduran yeganə sevgi Allaha olan sevgidir ki, bütün gözəlliklərin əbədi ünvanıdır. Digər eşqlər vüsalla soyuduğu halda, Allaha olan eşq vüsalla daha da alovlanır. Çünki vüsal zamanı aşiqin məşuqun gözlədiyindən daha kamil və gözəl olduğunu görür. Nizami Gəncəvi "Leyli və Məcnun” əsərinin sonlarında buyurur: "Leyli ömrünün son günlərində xəstələnərək öz gözəlliyini itirmişdi.O,anasına vəsiyyət edir ki, Məcnunun yanına gedib ona belə desin: "Sevmək istəsən, mənim kimisini sevmə. Sevəndə elə birinə aşiq ol ki, bir qızdırma ilə bütün təravəti, bir xəstəlik ilə bütün şadlığı aradan getməsin. Əbədi bir varlığa aşiq ol".
Deyilənə görə, "eşq" sözü sarmaşıq kimi bir bitkiyə dolaşıb onu özüylə bir edən bitki deməkdir. Elə isə, hələ nə aşiq olmuşam, nə də aşiqliyi bacarıram. Eşq axtarmaqdan, tanımaqdan və sevməkdən sonrakı mərhələdir. Mən bilmirəm, bunların hansında ilişib qalmışam.
Seni bulmaktan önce aramak isterim.
Seni sevmekten önce anlamak isterim.
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
Sana hep, hep yeniden başlamak isterim..