Bir zamanlar, her şeyden ve herkesten önce, sadece memleket meselelerini ve işini düşünürdü. Şimdi ailesine dair en ufak pürüz öncelik kazanıyordu. İhtiyarlamak, buydu işte!
Hayvanlara bakıyorum da
Ben de hayvanlaşıp onlar gibi yaşayabilirim diyorum, hepsi kendi aleminde, huzur içinde.
Durumlarından sızlanmazlar, kan ter dökmezler, Karanlıkta gözleri açık oturmuyorlar ve ağlamıyorlar günahlarına.
Tanrı'ya olan borçlarını konuşup midemi bulandırmıyorlar. Hepsi hoşnut, hiçbirinin mal hırsıyla gözü dönmüş değil.
Hiçbiri dünyanın en mutsuzu değildir ya da en saygı değeri.
WALT WHITMAN