Melike
@Bucketlist
Şu anda okuduğu kitap
...olmamış olması gereken bir şeyin öncesindeki âna döneceğiz diye saatleri ve takvimleri geri döndürme takıntısına kafa yormanın manası yok.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tembeller İçin 1001 Kitap (Henüz Ölmeden)1001 Kitap Listesinden
Okumadan kitap incelenebilir mi? Sanmıyorum.
Ya fikir beyanı? O da göreceli.
Peki okumadan bir kitap hakkında ne yapabilrsiniz?
Otoriteler bir kitabı okumadan onun hakkında istediğimiz kadar saçmalayabileceğimizi savunuyor.
Voltaire bunun için " Fikirlerinize katılmıyorum, hatta sizin saçmalama hakkınız olduğuna bile inanmıyorum. El insaf yani" demiş. Sevemedim kendisini hiç.
Ama siz, bu kitap sitesinin kullanıcıları, okumanın faydalarına inanmayıp saçmalamanın faziletlerini tercih edenlerdenseniz ölmeden önce okunması
için baskı kurulan onlarca kitabı (1001 taneymiş galiba) okumadan (arada birkaçını kaçırmış olabilirim) değerlendirdiğim sayfalara beklerim.
Başlangıç için: sacmaninbagladiklari.com/2024/08/10/temb...
Puan vermedi·182 syf.··
Beğendi
·2018 26. kitabı
·17 saatte okudu
·Okunma: 21 Ocak 2018 15:41
Güçlü Öykü! Kadını anlatan ayna olacak kadar güçlü.
Öykü tanıdık, kapama kulaklarını! Yan komşum, alt kat ya da üst kat komşum belki. Sabah okuduğun gazetede küçücük pencereye sığdırılmış birkaç satırdan almış yazar sanki. Yazmış, açmış kapıları buyurun diyor okurlara. Hadi bakalım bir çırpıda okuruz okuruz da kitabı bitirip kapatınca bitecek mi?
Bir kadının güçlü duruşu, hayata sarmaşıklar gibi sarılışı, mücadelesi, tam teslimiyetinin hikayesi bu. Zehra'ya açılan kapıdaki tüm kadınların hikayesi aslında.
Zehra, vakur duruşlu güçlü kadın, tuttuğunu koparan akıllı kahraman. Elinde olmayan türlü sebeplerle sürüklendiği korkunç hayattan yine tek başına çıkmak icin mücadelededir. Onu koruyacak, destekleyecek, hadi uzat elini diyecek ne baba vardır ne abi ne de sevdiği sevildiği biri. Vardır aslında, mesela babası vardır hasta ve kendine zor yeten; bir abisi vardır, hani şu gücü yumuklarında patlayan cinsten, dünyaya meyil etmiş hırslı, gözü paradan başka bir şey görmeyen. Kalbinin attığı da vardır Cihan, kendine uzanan eli tutmaktan ürken, hep geride, hep uzak, kendini bile anlayamayan güzel sesli Cihan. Bunların yanında bir de Kemal vardır, canavar Kemal. Zehra'nın hayattaki cehennemi Kemal...
Zehra zorlu mücadelesinde yalnızdır ancak kalbi tam ve doğru. Zorluklarla başeder, yılmaz. Mücadelesine sonuna kadar devam eder. Kitap der ki (sayfa 127) " kadınlar böyledir, mekanı benimser onu sular süpürür, yuva kılar evin direği erkektir derler inanmayın" öyle yapar Zehra. Yanıltmaz yazarı. Tüm kadınların yüzünü ak çıkarır. O, iradenin üzerinde bir irade daha olduğunu bilir yaşantısına böyle bakar. Zorlukları bu pencereden karşılar.
Güçlü kadının güçlü hikayesi...
"Babalar kızlarını daha çok sever ama belli etmez." diyor yazar.
Öyle ya da böyle Siz kızlarınızı sevin
Salvador Dali'li-Pablo Picasso'lu Kör Baykuş:))
Bir kitap, birden çok kimlik, tek kişi.
Beden, ruha bazen nasıl da yüktür. Anlatamaz kendini, tanımlayamaz. Herhangi birinin nasıl biri olduğunu anlatmaya başladığımızda fiziksel özelliklerin içine sığ bir duygu ve durum yüklemesi yaparız. Karamsar, çekingen, karmaşık... Peki kime göre? Neye göre? Ya da ne kadar? Neden?
Daha ilk cümleden belli gidişatın nasıl olacağı. Beklediğim irkilmeyi ne zaman yaşayacağım derken 30. Sayfa bir geliyor önce oturuşumu düzeltiyorum. Bir psikanaliz saati başlıyor!! diye çanlar çalıyor çın çın. :) Bu sayfayla karanlıkların dibini boylayacağım belli.
Elimde karakterle ilgili pek bir şey yok ve ben meraklı bir insanım :) Kendim inşa ediyorum onu. Parçalanmış bir zihin var karşımda, karakterimiz de parça parça, belki gerçekte kendi bile yok. Belki, bu, hiç anlatılamayan bir karakterin, koyu renk duvarlarla çevrili duman altı odasında yaşadığı rüyadan uyanma çabası. Ya da uykuya dalışı. Rüya mı gerçek mi bilemediği ikilemi.
Bu haliyle beni Picasso'nun o darmadağın yaptığı resimlere götürüyor. Onlarda da duygu ve hissi aradığım/anladığım tek yer gözler. Karakter de öyle, gözlere takıntılı. Zift gibi, gece gibi karanlık gözlere. Başkalarında görmek istediği, kendini kaybettiğini onlara bakınca anlayacağı kendi gözleri belki aradığı.
Yüzü tamam. Artık o, parçalı, ne yana baktığı belli olmayan, zihninin dağınıklığını yüzünde taşıyan bir karakter. Vücudunu da Dali tamamlıyor, "Çekmeceli Kadın" tablosuyla. Sanki bu kitap için çizmiş nasıl da güzel oturdu karakterin üstüne.
Dali, bize insanoğlu çekmece çekmecedir demişti burada. Her bir çekmece kırılmalarımızla, zaaflarımız , zayıflıklarımız, belki kendimizin bile bilmediği karanlık noktalarla dolu.
İnsan işte kapalı bir kutu, çekmecelerden
