İnsan bəzən məsələlərə içdən deyil, kənardan baxar. Bəzən güzgüyə özümüzü görmək üçün baxarıq. Bəzən isə bir əşya kimi nəzər salarıq. Bu zaman özümüzü görmək əvəzinə güzgünün ölçüsünü, formasını, üstündəki cızıqları və ləkələri görərik.
Hər xırda istədiyimiz bizim üçün böyükdür. Qəribə də burasıdır ki, bəzən istədiyimizi əldə edəndən sonra əvvəlki marağımız tamamilə itir və onları lazimsız əşya kimi kənara tullayırıq. Elə bil dünənə kimi bunun uğrunda mübarizə aparan biz deyildik. Gəl indi özünü başa düş!